’Krachtcentrale 013 voelt als thuis’
Bart aan het werk als koffievrijwilliger bij De Krachtcentrale 013: met zijn glimlach en oprechte belangstelling verwelkomt hij iedereen en zorgt dat eenieder zich thuis voelt.
“Het eerste wat ik hier dacht was: Hé, ik word gezien.” Bart zegt het bijna terloops, maar precies daarin zit zijn kracht. Bart is iemand die denkend praat en al pratend feilloos de kern raakt. Geen grote woorden, gewoon zeggen wat klopt. Bart kwam bij De Krachtcentrale 013 terecht via een artikel in Stadsnieuws. Daarin werd de workshop Neurodiversiteit aangekondigd. “Ik zag het en het sprak me meteen aan, maar ik vond het ook spannend. Alles buitenshuis voelde voor mij lange tijd als een té grote stap.”
Zijn vriendin Anna gaf het laatste zetje. Samen gingen ze. “Ik was heel zenuwachtig, maar het was een fijne ochtend.”
Aan het einde van die workshop stapte trainer Frans op Bart af. “Hij vertelde dat ik eventueel een traject kon volgen via Menss. Ik ben gewend dat er overal haken en ogen aan zitten, maar hier niet. Er was geen drempel, ik kon al snel starten!”
Ommekeer
Het bleek het begin van een ommekeer; In juli startte Bart met de training bij De Krachtcentrale 013. “Het was echt boven verwachting. Met Frans had ik al een klik, maar met trainer Lindy ook. Vanaf de eerste seconde voelde ik me begrepen. Ik kreeg meteen handvatten waar ik echt iets aan had. Waar ik normaal met tegenzin ergens heen ging, dacht ik nu elke dinsdag en vrijdag: Ik mag weer!”
Dat gevoel was nieuw. Bart liep al vanaf de basisschool vast. Faalangst, moeite met concentratie, steeds het gevoel dat hij het niet goed deed. Middelbare school, MBO, HBO: telkens weer liep hij vast en stopte hij. Er volgden jaren van diagnoses die niet bleken te passen. “Je gaat erin geloven. Ik dacht echt: dit is dus mijn leven, mijn zelfbeeld werd steeds negatiever.”
De juiste diagnose, ADHD, kwam pas op latere leeftijd. “Doordat mijn ADHD niet echt te zien is aan de buitenkant heeft de diagnose lang op zich laten wachten. Alles viel op zijn plek. Weg met al die andere labels! Maar als dingen op hun plek vallen, wil dat nog niet zeggen dat je weet wat je ermee moet. Het traject van De Krachtcentrale kwam voor mij op het juiste moment.”
Gezien en gehoord
Bij De Krachtcentrale 013 bloeit Bart weer op. “Ik voel me gezien, gehoord en totaal niet beoordeeld.” Hij durft weer naar buiten, leert zijn grenzen kennen en ziet zijn kwaliteiten. Dat zijn er vele en één daarvan springt eruit: zijn rol als gastheer. Bart is de waardevolle kracht op de achtergrond. Als koffievrijwilliger zorgt hij ervoor dat mensen zich op hun gemak voelen. Bart heeft oprechte aandacht en voelt feilloos aan wat iemand nodig heeft. “Als mensen willen praten, dan ben ik er. En als ze dat niet willen, is dat ook goed.”
Bescheiden als hij is, kijkt Bart voorzichtig vooruit. Misschien ooit twee dagen per week werken, maar wel in kleine stappen en op zijn eigen tempo. “Ik begin er weer in te geloven dat ik iets kan,” zegt hij. Het traject via Menss ziet hij dan ook niet als een eindpunt, maar als een begin. Een basis van waaruit hij verder kan groeien en ontdekken wat bij hem past.
Reuzenverschil
Voor mensen die, net als hij, een deuk in hun zelfvertrouwen hebben opgelopen, heeft Bart een boodschap: “Als iets niet goed voelt, doe jezelf dan niet tekort door te denken: ‘Dit is het dan.’ Je uitspreken hoe je je voelt, en hierin gehoord en gezien worden, kan voor de verandering zorgen die je nodig hebt. Fijne plekken waar dit mogelijk is, ze bestaan echt! En juist die eerste stap kan een reuzenverschil maken!”
Bart volgde een traject via de regeling Menss bij de Krachtcentrale 013. Wil je ontdekken wat mogelijk is voor jou? Kijk op menss.nl of dekrachtcentrale013.nl.