Het weer zat mee voor de Red Head Days op zaterdagochtend 31 augustus: stralend weer, zaterdagmiddag redelijk veel zon en droog! Heerlijk! In het Spoorpark heerste een gemoedelijke sfeer: vriendelijke, vrolijke mensen die aan allerlei activiteiten meededen. Heel veel mensen met rode haren in velerlei tinten. Een groot spandoek schept op met maar liefst ’50 shades of red’ en bewijst dat met 50 foto’s.

Tekst: Gerard Sanberg

Foto’s: Gert-Jan Remmers/Nononsens

Het blijft een wonderlijk idee dat vanuit de hele wereld mensen met rood haar eind augustus naar Tilburg reizen om daar lotgenoten te ontmoeten en zo hun stamgevoel te beleven. Maar de nationaliteiten-stickers bewijzen het: Duitsers, Amerikanen, Engelsen, Fransen, Zwitsers, Spanjaarden, Brazilianen en Canadezen passeren de revue. Roodharigen uit Mexico, Oostenrijk, Noorwegen en Australië en uit, jawel, Limburg!

Julia Liesert komt uit Münster, Duitsland. Ze is 22 en voor de derde keer op het festival. In haar eentje? Nee, met vrienden. Ze staan op de camping, gisteren gekomen en ze blijven tot en met zondag. Heerlijk: ze voelt zich hier erg op haar gemak met al die roodharigen. Dat je niet de enige bent, met je rode haar, dat is een comfortabel gevoel. Tijdens het interview knutselt zij aan een hoofdtooi: een haarband die opgevuld wordt met bloemetjes. Cute!

Lisa uit Canada

Lisa Hollis is 51 en komt uit Canada. Waar precies? Uit Napanee, bij Lake Ontario. Voor haar is het de eerste keer: “De hele zomer hard gewerkt, dus dit vond ik wel een goed idee. I love it, it is so much fun! All these ginger people. Sort of a tribe!” Jawel, een soort stam, dat is wel een treffende beschrijving. Lisa licht het toe: “It is so weird not to be the oddball”, oftewel het is een heel merkwaardig gevoel om nu eens niet de uitzondering te zijn. Dat ben je altijd wél, maar hier niet. “The Majority! Amazing!” Ze is op het spoor gekomen van het festival via Facebook. De acht uur vliegen heeft zij er graag voor over.

Acht uur vliegen? Lucca Fonsela (24) lacht: hij heeft er 30 uur over gedaan om via Lissabon naar hier komen. Het is voor hem de tweede keer en hij denkt grinnikend terug aan de duane. Die vroeg hem waarom hij naar Nederland kwam en kon zijn oren niet geloven toen Lucca vertelde over de Red Head Days. Lucca is met zijn vader en moeder maar die hebben géén rood haar. Nee, de laatste uit zijn familie met rood haar was zijn greatgrandfather en die heeft hij nooit in levende lijve ontmoet. In zijn home town Salvador is de overgrote meerderheid van de inwoners zwart, dus hij wordt onveranderlijk argwanend bekeken. En het imago van Nederland in Brazilië als een open minded land, wordt hier echt wel bevestigd.