Nieuw, Tilburgse taol uit Et Schrèèfatteljee: ‘Niks kunde, dè kunde’

Agge niks kunt, dan kunde in ieders geval wèt. Want dan kunde ‘niks’ èn dès tòch hil wè. Èn tis ok zôo dètter nie veul meense zèn die dè kunne, dus ge zèèt ene goeje agge dè wèl kunt. Et hangter ok vanaaf hoevel dègge dè kunt. Ge kunt veul niks òf ge kunt wèèneg niks. Dès himmel òn oewèège hoedègge daor meej omgaot òf hoedègget bekèkt òf doet.

Allêeneg al dees verhòltje opschrèève dès tòch niks, lòt staon et leezen ervan. Mar meej zonne tietel booven oew verhaol, moete oewèège blôot geeve èn dès nie niks. Ge moet dan wèt van oewèège vertèlle dègge meschient liever nie ha gedaon. Òf wèt oover aander meense zègge waordeur dèsse bè derèège kunne dènke hoedègge daor naa wir òn gekoome zèèt. Dieje tietel zètter oe wèl toe om nò te dènke èn dès dan al wè meer as niks doen. Dus zudde dan wèl wè kunne? Et lèkter wèl op. Mar jè, wie gaoter zenèège blôotgeeve? Wie gaoter van zenèège vertèlle dèttie dè èn dè èn dè nie kan, òf wèttie nie maag èn dèttie dörum dè òf dè nie kan doen?

Ak naa nòr menèège kèèk dan zènner zat dinger diek nie kan òf nie maag kunne. Èn vural die liste kattegerie is de spannendste. Ge kunnet wèl mar ge meuget nie. Et hangter netuurlek ok venaaf van wie dègge nie meugt doen wègge zot wille doen. Van de pliesie bevobbeld om veuls te hard meej oewen brommert te rijje, waordeur dègge en persès zot kunne krèège. Mar dès nie zo spannend asdègge wè gingt doen wègge van jullieje paa òf jullie moeder nie zot meuge doen. 

Agge bevobbeld gèère meej oew mèdje en wèèltje wot gòn waandele, wè hullie nie zaage zitte èn ge digget dan tòch. Tòch mar gaon èn tèùs zègge dègge meej oew maote gingt voeballe. Dan krêede en verrèkkes gòlliepaop gevuul agge dan onderweegs en bruur van jullie moeder teegekwaamt, die dè wèlles on heur zu gaon vertèlle. Want agge dan wir tèùs waart, dan waare de raope gaor. Dan moeste vur straf en paor weeke binne blèève, meej as gevòlleg dègge hil dieje tèèd wir niks kos doen. Dan witte ok tèènemekaare dè niks kunne doen en hêele grôote kunst is die nie veul meense kunne. Ik kènner wèl en paor bè ons in de straot. Mar die meense hèbbe veul geraaniejems vur de raome staon waordèsse aachter gòn zitte. Dan hoeveze derèège nie blôot te geeve, mar dè zèn wèl de meense die wèt oover aander meense te vertèlle hèbbe, waorvan dègge oewèège afvraogt hoe dèsse daor òn gekoome zèn.

Mar om nòg èfkes trug te koome op dè oewèège blôotgeeve. Ge zot en footooke rond kunne stuure waordègge in oe naakie op staot. Mar dès ok niks, want dan wòrret tèènemekaare truggestuurd meej de opmèèreking derbè dègge en footooke moet stuure van oewèège, mar nie van enen aop. Dus dès ok al niks. Al meej al, meej hil diejen hôop gekwats èn gezeever oover niks, zèmme nòg èffe vèr as ònt begien van dees verhaol, dus tis ammel niks wèmme kunne.

Houdoe war.

Theo van Iersel

Bijdrage van Et Schrèèfatteljee, dat zich inzet voor het behoud van het Tilburgse dialect. Kijk ook op www.tilburgsetaol.nl.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden