Et Schrèèfatteljee meej Tilburgse taol


<p>Door Annemie de Waal van Et Schr&egrave;&egrave;fatteljee, dat zich inzet voor het behoud van het Tilburgse dialect. Meer info: tilburgsetaol.123website.nl.</p>

Door Annemie de Waal van Et Schrèèfatteljee, dat zich inzet voor het behoud van het Tilburgse dialect. Meer info: tilburgsetaol.123website.nl.

(Foto: )
Et Schrèèfatteljee

Et Schrèèfatteljee meej Tilburgse taol

In mene jaszak zitte snuupkes diek vur der gekòcht hè. Messchient staose wèl bè de deur op mèn te wòchte. Ik doe de deur oope, marek zieder nie. Waor isse tòch? Ze kannie vèr wèg zèèn. Op en drafke lôopek nòr den aandre kaant, want dan moet ze daor zèèn. Gelèèk ak den hoek omdraaj zieker lôope.

Ach, kèk naa tòch hoe frêet ze aachter dere poppewaoge lopt. Ze heurt me nie ònkoome. Ik stao aachter der èn vraog zachjes: “Slaope de kiendjes?” Ze kèkt mèn aon èn knikt, mar haawt gelèèk dere wèèsvinger teege der lippe. “Sstt, aanders mòkte ze wakker.” “Maag ik meej oe meej waandele?” vraogek. Ze knikt allêeneg mar. Zôo lôope we vuutje vur vuutje dur de lange gang vant hèùs, ons moeder èn ik.

Ze sloft aachter dere poppewaoge èn sewèèle we zôo vortsukkele kèèkek in dere waoge èn zie dètter nie allêeneg vier poppe inligge, mar ok vèùl köpkes èn ene vörk. “Zumme èfkes wè gòn drinke?” vraogek èn perbeer gelèèk de poppewaoge en bietje te draaje zôodèmme wir nòr de kaomer kunne lôope. Daor vat ze êen vur êen de poppe öt de waoge èn zèt ze op de stoele bè de tòffel. “Gao mar èfkes zitte” zèg ik. “Dan haol ik wè teej èn en kuukske”. Ze dribbelt nòg wè heen èn weer èn gao meej en pop op dere schôot zitte. “Kzèè zôo trug” roepek, swèls dèk nòr et keukentje lôop. Meej tweej tasse teej èn en paor kuukskes lôopek de kaomer wir in. Ik blèèf stèèf in de deuroopening staon. In der êene haand heese en kommeke meej vlaa èn in deren aandere ene leepel. Hoe komt ze daor naa aon?, dènkek bè menèège. Alle poppe heejse enen hap gegeeve èn zitten himmòl onder de gèèle vlaa. Ok de kèrstmanpop, die naa ginne witte, mar ene gèèlen baord heej.

Ik moet mene laach haawe, want dees ist seeriejeuze wèèrk. Zo asse vruuger vur ons ha gezörgd, zôo isse naa beezeg meej der kiendjes. Praote doese nòg mar wèèneg. Ze wit ok niemer wie dèk zèè, mar ze verdraogt me èn dè heejse nie bè iederêen. Ze wiebelt wè heen èn weer op dere stoel. “Wèsser?” vraogek. “Moete plasse?” Ze kèkt me aon zonder wè te zègge. Ze stao op èn gelèèk ziek dèt niemer nôodeg is.

Affèèn, ze wòrt gewaase èn verschond èn ik zèt dere natte stoel wèg. Der kuukske zit ze te verkrèùmele. “Ist lèkker?” vraogek èn gelèèk stikt ze et kuukske in mene mond. Ach moederke tòch, dènkek, nòg aatij ònt dêele. Persies zoas vruuger.

Inêene staose op èn lopt de gang in. Dè kènnek: ze is onrusteg èn dan gaose lôope. Ik kèèk nòr der èn roep nòg: “Zumme mèèrege wir waandele?” Ze kèkt niemer èn ik laot men traone lôope. Ak bè de deur zèè vuulek de snuupkes nòg in mene jaszak.

Door Annemie de Waal van Et Schrèèfatteljee, dat zich inzet voor het behoud van het Tilburgse dialect. Meer info: tilburgsetaol.123website.nl.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden






Wat vindt u?

Naar welke rubriek blader jij direct als je Stadsnieuws leest?



Reageren!