Foto: Jasper Schoonhoven
Jacky Ervaart

Jacky Ervaart Oudjaarsnacht

Ik ga nu klinken als een boos en chagrijnig mens. Als een zuur wijf. Maar dat ben ik ook. Mijn confession: ik houd niet van Oudjaarsnacht. Daar waar ik Kerstmis heel natuurlijk gezellig en huiselijk vind, móét Oudjaarsnacht een geweldig feestje zijn. Vooral omdat champagne zo duur is en omdat entreekaartjes voor een feestje onbetaalbaar zijn. Het is namelijk heel zonde als een avond waar je zoveel voor betaald hebt, niet héél tof is. Maar als ik het leuk móet hebben, heb ik het nooit leuk. Dan is de avond eigenlijk altijd teleurstellend. Daarbij draagt iedereen tijdens Oud en Nieuw iets met glitter of pailletten en iets feestelijks. Houd ik ook niet van. Mijn lievelingskleur is zwart. Ik draag ook altijd zwart. Zelfs tijdens New Years Eve. Dus ik zie er ook altijd uit als iemand die aan het rouwen is in plaats van iemand die aan het feesten is.

En daar komt nog bij: ik haat vuurwerk. Altijd al gedaan en zal ik ook altijd blijven doen. Het geknal, het gedreun, de rook. Niks aan vuurwerk vind ik leuk, behalve dan de kleurtjes in de lucht. Oudjaarsnacht moesten we er even doorheen, omdat we het niet thuis vierden. We moesten dus door het knallende buitengebied, naar het centrum. Er was natuurlijk een vuurwerkverbod. Iets waar ik om heb staan juichen. Gewoon omdat ik bang ben voor dat geknal. Eigenlijk ben ik geen zuur wijf, maar een kat. De onze zat namelijk de hele dag in het voorraadhok de bibberen van angst. Iets dat ik ook zou kunnen doen.

Maar dat vuurwerkverbod gold niet voor Tilburgers. Al was het iets minder dan normaal, daar waar wij wonen leek geen enkele volwassene of jongere zich iets aan te trekken van het verbod. Het voelde Oudjaarsavond bijna alsof je door oorlogsgebied fietste. Doodeng vind ik het. Eenmaal in het centrum was het doodstil. Amper mensen op straat en amper iets in de lucht. Zelfs na middernacht. Op één persoon na, die een rookbom in de parkeergarage van de Emmapassage gooide en het brandalarm activeerde. Super-irritant en super-onnodig. Gelukkig is het maar één nacht per jaar zo. En hoef ik maar één column een zuur, chagrijnig wijf te zijn.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden