Foto: Jasper Schoonhoven
column Jacky Ervaart

Jacky Ervaart vissers

Dit gaat een column zijn waar veel mensen boos om gaan zijn, maar ik moet het toch kwijt. Het is iets dat nu een jaar lang in mij borrelt en waar ik veel vragen over heb. Het is ook iets dat ik nu veel om me heen zie gebeuren. Maar iets dat wel seizoensgebonden is. Heel veel mysterie in deze zinnen, maar het fenomeen is zelf voor mij ook een mysterie.

Er is namelijk één ‘sport’ waar ik echt werkelijk niets van begrijp en dat is vissen. Ik woon in een gebied waar veel beekjes zijn, dus ook veel vissers. Één plus één is twee zou je denken, maar toen we gingen kijken naar ons huis, hadden we niet beseft dat in onze toekomst veel vissers in het verschiet lagen. Mijn hele leven lang heb ik er in totaal misschien twee gezien, de eerste 18 jaar in Limburg, de laatste tien jaar in het centrum van Tilburg. Dus ik dacht dat vissers een mythe waren, maar inmiddels zie ik er dagelijks wel vijf. Zittend met een hengel aan de waterkant. Nou snap ik het zitten aan de waterkant wél. Met een drankje erbij, genieten van de zonsopkomst of zonsondergang. Maar ik zie zelden een visser met een biertje, die geniet van de natuur om zich heen. Ik zie enkel mensen verwoed staren naar de hengel. Soms wel uren lang. Om vervolgens de hengel uit het water te halen, de vis op het droge te leggen, op te meten, foto’s van te maken terwijl hij spartelt, en na (wat mij betreft veeeeeel te lang) weer terug in het water te gooien. Er is zelfs een aanvaring geweest tussen een visser en mij, toen de beste man na tien minuten de vis nóg niet terug gegooid had. Dat is in mijn ogen gewoon dierenleed, sorry not sorry.

Ik moet natuurlijk niks zeggen over dierenleed, want ik eet ook graag vlees en vis. Maar ik heb in ieder geval het vlees niet zelf geschoten en de vis niet zelf uit de beek gehaald. Ik heb vorige zomer zelfs een rivierkreeft teruggegooid in één van de beken.

Ik gok dat vissen iets is dat ik nooit zal begrijpen. Maar ik ga er een sport van maken om naar vissers te kijken. Van een afstandje, met een biertje in m’n hand en genietend van de zonsondergang.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden