<p>Achterin de kerk van De Heuvel staat een tamelijk gruwelijk-realistisch beeld van de gekruisigde Jezus.</p>

Achterin de kerk van De Heuvel staat een tamelijk gruwelijk-realistisch beeld van de gekruisigde Jezus.

(Foto: Gerard Sanberg)

Pasen in de klas, hoe pak je dat aan?

Vorig jaar vertelde docent Mariëlle Verhoeven het paasverhaal, over de kruisiging en wederopstanding van Jezus zo beeldend en aangrijpend in haar mentorklas, dat een leerling flauwviel! Op haar school - Campus013, met vmbo basis, kader en theoretisch - doet dat verhaal de ronde en het is nog waar ook, bevestigt Verhoeven: “Dat was even schrikken.”

Door Gerard Sanberg

TILBURG - Verhoeven (48 jaar, twee kinderen) staat al 20 jaar voor de klas op wat tegenwoordig het vmbo heet. Ze heeft een volledige weektaak en geeft het vak Mens en Maatschappij aan de eerste en tweede klassen van Campus013, de vmbo-school aan de Stappegoorweg, naast ROC Tilburg. Haar leerlingen zijn tussen de elf en de vijftien jaar oud, en dan lesgeven over Pasen? Wat vertel je dan en hoe pak je dat aan? Verhoeven: “Ach, er is niks geks aan hoor. Het staat gewoon in het lesprogramma dus hup, we gaan er mee aan de slag.”

De Romeinen

Het zit in het eerste leerjaar, hoofdstuk 4, blijkt. Verhoeven: “Over het ontstaan van het Christendom gaat het dan. De Romeinen, het Romeinse Rijk, want ja, die veroordeelden Christus tot de kruisdood dus dan ben je al bij Pasen. Alleen, bijna geen enkele leerling weet dat.”

Pasen? Kerstmis!

Verhoeven is er nuchter over: “Als je vraagt wat is het belangrijkste christelijk feest? dan zeggen ze allemaal Kerstmis. Ook de collega’s hoor, bijna niemand weet dat Pasen belangrijker is. Sterker nog, bijna geen enkele leerling weet wat er met Pasen precies gevierd wordt, wat er gebeurd is. En toch komt in Pasen de essentie van het christendom heel helder naar voren.”

Maar voor leerlingen heeft Pasen in eerste instantie toch te maken met vrije dagen, een lang weekeinde. Verhoeven: “Ze vragen ook, Moeten wij op Goede Vrijdag naar school? Nou, zeg ik dan, als je weet wat er gebeurd is, niet. En geen leerling die dat dan weet, wat Goede Vrijdag is. Ja, de dag na Witte Donderdag.”

“Begrip voor elkaar begint met kennis van elkaar”

Hoezo juf?

Zelf is Verhoeven, hoewel ze streng katholiek is opgevoed, ongelovig. Ze vertelt dat altijd meteen aan het begin van de les zodat duidelijk is hoe de kaarten liggen. Leerlingen zijn daar erg alert op, merkte ze toen ze zich een keer terloops de verwensing Mijn God liet ontvallen. “Hoezo Mijn God juf”, zei een leerling op de eerste bank, “U gelooft toch helemaal niet in God?”

Multicultureel multireligieus

Hoe ligt dat in de klassen? Zijn de leerlingen gelovig? Is dat veranderd door de verschillende religies waarmee je tegenwoordig te maken hebt? Verhoeven is voorzichtig: “Denk er om, ik praat alleen maar over wat ik in mijn klassen signaleer, ik heb geen statistisch onderzoek gedaan of zo. Maar ja, er is inderdaad wel een en ander veranderd. Eerst was er natuurlijk de komst van islamitische leerlingen, die zeiden gewoon dat ze in Allah geloofden. Maar Antilliaanse leerlingen zijn vaak erg christelijk, de migrantenkerken lopen vol hoor. En nu zie ik dat veruit de meeste van mijn leerlingen zeggen dat ze gelovig zijn. Ik ben vaak de enige atheïst in het lokaal!”

Tolerantie en begrip

Maar dat ze gelovig zijn, of dat zeggen, betekent nog niet dat ze weten wat Pasen is en dat wil Verhoeven ze graag bijbrengen. Want: “Begrip voor elkaar begint met kennis van elkaar. Om tolerantie en begrip op te brengen moet je wel weten waar je het over hebt. En die godsdiensten liggen echt dichter bij elkaar dan veel leerlingen weten.”

Aartsvader Abraham

En dus vertelt Verhoeven heel nadrukkelijk dat Jezus ook in de Koran voorkomt, als de op-één-na laatste profeet. Dat Allah het Arabische woord voor God is en dat christenen in Arabische landen dus ook zeggen dat ze in Allah geloven. Dat Abraham de aartsvader is van Joden, Christenen én Moslims.

Het lijdensverhaal

En hoe zit het met die leerling die flauwviel tijdens de les? Verhoeven grinnikt: “Ja, echt gebeurd. Ik vertelde over de kruisiging, dat dat een zeer nare dood is, om zo aan je einde te komen. Dat je schouderbladen je longen beschadigen en dat je longen daardoor langzaam vol bloed lopen. Je stikt dus. Toen stak hij zijn vinger op en zei dat ie misselijk werd. Ik zei ga maar even de klas uit en toen hij op de gang was hoorde ik ineens een bons. Was ie flauwgevallen, zo’n grote, stoere jongen!”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden