Foto:
Et Schrèèfatteljee

Et Schrèèfatteljee meej Tilburgse taol: Aaveej Merieja

Bè ons tèùs stonner en plèstiek bildje in de kaast. Ons moeder zong dikkels et Aaveej Merieja asser langsliep. Waor dè lillek ding vendaon kwaam, konde wèl zien. Et kwaam öt Lourdes, mar daor waar ons moeder nôot gewist. Ik kwaamer pas jaore laoter aachter hoese ònt bildje gekoome waar. Dè zaat zôo.

En verhaol van Jessy van Geloven

Ons moeder ha en zus - staante Too - die invelied waar. Die laag al jaoren int Sint Joozefgesticht èn laoter in de Kievietshòrst. Staante Too wo hil gèère meej de Zonnebloem nòr Lourdes, mar ze ha gin gèld vur den beevaort. Om en lang verhaol kòrt te haawe, betòlden onze paa èn ons moeder wè meej òn de rèès. Staante Too wier op enen brankaar op de trein gezèt. Ze vonnet hil spannend, want et waar heur iste rèès nòr et bèùtelaand. Onderweege han de verpleegsters èn de beevaortgangers enen hôop plezier èn der wier veul gebeeje èn gezonge in de trein. Ge kènnet lieke wèl:

Te Loerd op de bèèrege

verscheen in en gròt

Vol glaans èn vol löster

de Moeder van Gòd.

As refrèèn zong iederêen kaajhard meej mekaare: Aaveej, aaveej, aaveej Merieja.

Bèmekaare waarenet aachtien koeplètte meej èlleke keer tussedeur dè refrèèn. Der kwaam gin ènd ònt Aaveej Merieja. In Loerd wierder veul gekèèrekt, den rôozekraans gebeeje èn vur Merieja gezonge. Staante Too schreuwde veul traone dèsse naa int ècht de gròt kos zien waor Merieja òn Bèrnedèt waar verscheene. Ze waar zwaor onder den indruk van alles. Dèsse dè nòg kos meejmaoke. Toen ze wir tèùs in de Kievietshòrst waar zong zet Lourdeslied bekaant èlleken dag.

Lourdesbildje is vur ons Kòr

Hoe koomek naa on dees verhaol? Dè zak oe zègge. Toen smoeder gestörve waar, vonnek tussen alle brieve diesse der hille lèève ha bewaord, en verhòltje van staante Too. Die ha en sort van Lourdesbuukske bègehaawe. Daor zaat en stènselke bè van alle aachtien koeplètte vant Lourdeslied: ’Ik ben de Onbevlekt Ontvangene’. Ik von ok en briefke waor in haonepôote op ston geschreeve: ’Lourdesbildje is vur ons Kòr’: heur zus, ons moeder. Kwieset zeeker: ons moeder hagget bildje gelèèk nò den dôod van staante Too bè ons tèùs in de kaast gezèt. Et ston daor, zolang akket weet, op en vaaste plèk. Ge moeset van ondere meej en sleutelke opdraajen èn dan kondet meziekske vant Lourdeslied heure. Dikkels zat, zaateme tèùs meej zen ammòlle kaajhard et Aaveej Merieja te zinge. Ons moeder wier vlak vur der stèèreve nòg nòr et ziekenhèùs gebròcht ènt Lourdesbildje moest èn zo meej. Assek bè smoeder op bezuuk waar ston dieje lilleke plèstieke rillekwie nèffe der bèd tussen et frèùt èn de beeterschapskaorte. Kmoeset aatij vur heur opdraaje èn tòt opt lèst preevelde zet Aaveej Merieja op de maot van de meziek meej.

Naa staoget bildje al jaore bè mèn in de kaast. Tis dierbaor gewòrre vur mèn. Hil avventoe, mistal in de maajmònd, draajek de sleutel vant meziekduske öt Lourdes nògges om èn heurek ons moeder hil zachjes et Aaveej Merieja zinge.

Door Jessy van Geloven van Et Schrèèfatteljee, dat zich inzet voor het behoud van het Tilburgse dialect. Meer informatie staat op de website van Et Schrèèfatteljee .

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden