Logo stadsnieuws.nl


Foto: Jasper Schoonhoven

Jacky Ervaart

Afgelopen week zat ik 1212 kilometer van Tilburg vandaan, aan de wodka in Krakau. Wodka voor zeven euro per fles. Ik voel mij nooit rijk, behalve als ik in het buitenland ben. Dan smijt ik met geld alsof het niks is. Het leukste was om naar een supermarkt te gaan, voor de schappen te staan en een '2' voor een flesje water of cola te zien. "Twéé euro voor water?! Zijn ze helemaal van de zotte?!" Om er aan de kassa achter de komen dat het natuurlijk in Zloty berekend is en dat er dus nog gedeeld moet worden door vier. Ja, dan voel je je wel een miljardair.

Op het Piusplein betaal je op het terras vier euro voor een speciaalbiertje, in Krakau drink je gemiddeld voor één euro twintig. En dan krijg je een halve liter. Als wij die prijzen hier zouden hanteren, dan zou ons volk ook gezien worden als gezellige en stevige drinkers in plaats van als gierigaards die niks willen neertellen voor een drankje. Voor kleren betaal je helaas precies hetzelfde. Aan de andere kant was dat wel ook mijn grote geluk. Anders was ik met een tas die twee keer zo zwaar was als op de heenweg, thuis gekomen. Dan had ik die tas ook mee moeten nemen in het vliegtuig en was mijn angst om neer te storten nóg groter geweest. Het is uberhaupt een wonder dat ik levend in Polen ben aangekomen, want op de heenweg bestierf ik het door de turbulentie. De turbulentie van mijn hart was net zo intens als die van het vliegtuig. Ik kwam de aankomsthal ingelopen met mijn hart in mijn keel in plaats van in mijn borstkas. Ik kijk op dat soort momenten naar de stewardessen, die altijd kijken alsof niets hen meer verveelt dan die vlucht. Dat stelt mij wel gerust. Op het moment dat ik ook maar één andere uitdrukking in hun ogen zie, is het met mij gedaan.

Terwijl wij in Polen aan een of andere substantie zaten die zuurkool heette, maar die eigenlijk precies smaakte als de saus van de McDonalds, zat Johan aan de kipfilet bij opa en oma. Want ook mijn kat was op vakantie. Vier dagen lang is hij gepamperd. En bij thuiskomst keurde hij mij nog geen blik waardig. Maar ja, als kipfilet hier in Nederland net zulke prijzen had gehad als de drank in Polen, dan was mijn kat ook een miljardair geweest. En dik.

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox