Foto: Jasper Schoonhoven

Jacky Ervaart

Ik hou van eten en van koken. Ik hou eigenlijk van al het eten dat niet per se Nederlands is. Maar ik ben opgegroeid met een zusje dat het liefst aardappelen, schnitzel en bloemkool at. Dus moest ik me vaak aanpassen. In plaats van culinair op wereldreis te gaan, had ik een vakantie in eigen land. Ik ben ook opgegroeid met een vader die spaghetti 'vettige sliertjes' noemt, en laat pasta nou net één van mijn lievelingsgerechten zijn. Het zat me niet mee in mijn jeugd. Zware tijden.

Daarna is er een periode geweest dat ik een beugel droeg en dat alle stukjes rijst en ui achter m'n plaatjes bleven plakken. Zodat ik nog dagenlang bij wat ik ook at, een nasmaak van ui had. Of dat ik aardappelen at, met kleine kleverige, natte plakjes rijst van 4 dagen oud. Dat was zo traumatisch dat ik jarenlang geen rijst en ui meer heb gegeten.

Ik vond het wel leuk om te experimenteren met koken. Maar dat mocht ik helaas niet zo vaak. En met een reden. Ik wilde ooit Chinese tomatensoep maken, maar ik heb een concentratieboog van 3 seconden. Terwijl de boter in de pan aan het smelten was, ging ik even naar de wc. Toen ik terugkwam was het net of ik in Pompeii terecht was gekomen. Overal rook en alles gesneuveld. Daarna mocht ik alleen nog maar koken als mijn moeder zicht had op alle pannen.

Toen ik op kamers ging mocht ik eindelijk zelf kiezen wat at. Maar zoals het een student met vrijheid betaamt, kocht ik de eerste drie weken alleen maar chocola en chips. Mijn wasbordje was binnen een maand weg. Mijn smaakpapillen ook.

Toen ik afstudeerde wilde ik maar één ding: naar een sterrenrestaurant. En dat deden mijn moeder en ik. Mijn zusje en vader mochten niet mee. Want er is nu eenmaal een kans dat je vettige sliertjes krijgt. En aardappelen, schnitzel en bloemkool staan niet op het menu.

Ooit wil ik een restaurant openen. Of kok worden. Of de gulden middenweg: culinair recensent.

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox