Logo stadsnieuws.nl


Foto: Jasper Schoonhoven

Jacky Ervaart

Ik ben geen hypochonder. Het tegenovergestelde zelfs. Ik denk dat als ik dood lig te gaan ergens, ik nóg de huisarts niet bel, want "ik wil hem niet lastigvallen". Maar afgelopen donderdag hing ik aan de lijn met de spoedeisende hulp. Vanwege een koortslip. En nu denk je: da's geen spoedeisende hulp. Maar voor mij was het dat wel.

Ik kwam vorige week uitgerust en bruin terug van vakantie. En met het herpesvirus. Terwijl ik daar altijd zo voor waak. Ik drink letterlijk alles met een rietje: shotjes, melk, soep. En slik pillen ter grootte van een baksteen. En toch had het virus me weer te pakken. Een telefoontje naar de huisarts is nooit nodig, want de huisarts zegt standaard: smeer er zalf op. En als er iets niet helpt voor mijn koortslippen, dan is dat zalf. Ik smeer er pure alcohol op. Dat brandt mijn halve lip weg, maar daarmee ook de koortslip. Het probleem was alleen dat de koortslip die ik deze week had, daar niet op reageerde. En dat deze besloot dat het zó gezellig was op mijn lip, dat hij zijn hele familie kon uitnodigen. En zo zat ik dinsdag al met een hele mond vol zweren. Wat heel handig is als je op dieet bent, want je kúnt niks eten. Op woensdag had ik het helemaal gehad. Tóch maar zalf gesmeerd en met een witte lip over straat gegaan. Als ik voor iedere "je hebt nog tandpasta zitten" opmerking een euro had gekregen, had ik nooit van mijn leven meer hoeven werken. En dat brengt ons bij donderdag. Na vier dagen niet eten en niet kunnen slapen van de pijn, had ik het zó gehad met het leven, dat ik de spoedeisende hulp van het ziekenhuis heb gebeld. Die het uiteraard geen spoedeisende hulp vonden. Maar na een paar keer krijsen en dramatisch huilen kreeg ik dan toch eindelijk de antibiotica die ik wilde. Moest ik wel nog eventjes een foto sturen van mijn lip. Zo vreselijk als het er in het echt uit ziet, zo oké zag het er natuurlijk op de foto uit, maar ik moest en zou die antibiotica krijgen. En dus vroeg ik mijn vriend om de meest afgrijselijke foto ooit van mij te maken. Met abominabele verlichting en compositie. En nu, een week later, is mijn lip half zo groot en half zo grotesk. Mensen mogen weer aan mijn lippen hangen.

Reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox