Foto: Jasper Schoonhoven

Jacky Ervaart

Ik heb de eerste achttien jaar van mijn leven in Limburg gewoond. Dat zou eigenlijk moeten betekenen dat ik wild word van carnaval. Dat ik al maanden bezig ben met een zelfgemaakt kostuum en glitters en figuurtjes op mijn gezicht plak. Dat ik een grimeur inschakel die me dagelijks om 8.00 uur in de ochtend komt schminken. En dat ik alle 'Vastelaovend' hits uit mijn hoofd ken. Maar niets is minder waar. Er was een tijd dat ik het leuk vond me enorm op te doffen. Me helemaal in een karakter in te leven. Zo ging ik toen ik 11 was, vier dagen als een vrouw van 80 door het leven. Met geschminkte rimpels (die ik nu niet meer zou hoeven schminken helaas), een rollator en de zin "die jeugd van tegenwoordig ook..." ging ik helemaal op in mijn rol. Ik vond het ook geweldig om met spuitbussen - met van die gore gekleurde drab in - het hele dorp te terroriseren. Maar ergens is de magie voor mij opgehouden.

In Limburg hebben ze het altijd over dat 'ze nergens zo carnaval vieren als in Limburg' en 'Brabantse carnaval? Pffff, dat kun je geen carnaval noemen!" Dus toen ik acht jaar geleden naar Tilburg verhuisde en het eind februari werd, verwachtte ik rust en regelmaat in de carnavalsvakantie. Ja, misschien een paar verklede mensen en wat bierblikjes op de grond, maar niets groots. Werd ik daar even met de neus op de feiten gedrukt. Tilburgse carnaval is nét zo intens als die in Limburg. Met het verschil dat de liedjes hier in het Brabants zijn en niet in het Limburgse dialect, maar ze gaan allemaal nog steeds hélemaal nergens over. Sla meej ui, meej ei, meej erpel? Wie verzint dat? En de kostuums? Hier in Tilburg strijken ze emblemen op. Daar moet dus een strijkijzer aan te pas komen. Zoveel moeite doen ze in Limburg niet eens. Daar blijft het bij naald, draad en lijm. En bier.

Ik hoop dat ik die magie nog terug vind ooit. Maar ik hou gewoon niet zo van me verkleden. Ik háát nep wimpers (voornamelijk omdat de dag erna overal lijm zit en mijn vingers nog steeds aan elkaar plakken). En ik ben geen fan van bier. Misschien word ik ooit een kruikenzeiker. Maar voor nu blijf ik alleen even een zeiker.

Meer berichten