Foto: Jasper Schoonhoven

Jacky Ervaart

Eens in de zoveel tijd heb je een Murphy's Law dag. Zo'n dag dat alles mis gaat en dat je aan het eind van de avond denkt: hoe heb ik dit kunnen overleven? Die dagen komen gelukkig niet zo vaak voor, maar snoepen ondertussen wel 20 jaar van mijn leven af (ik heb nog maar een paar jaar te leven volgens dat gegeven) en geven me grijze haren. En niet het soort grijze haren dat ik mezelf geef met behulp van grijsshampoo.

Mijn dag begon eigenlijk met een aanval van mijn kat, op mijn hoofd, tijdens mijn diepe slaap. Ik kan je vertellen dat er 19380000 betere manieren zijn om wakker gemaakt te worden. Ik zou nog liever een bak warme maggi en daarna taugé over me heen krijgen zelfs. Daarna raakte ik mijn telefoon kwijt en ging ik drie keer (een ezels stoot zich niet tweemaal aan dezelfde steen, nee deze ezel doet het drie keer) in een plasje water staan. Ik liet mijn tosti aanbranden, prikte met mijn mascara in mijn oog en trok een knoop van mijn lievelingsblouse. En dat terwijl ik normaal nog niet eens de kracht heb om een deksel van een potje te trekken. Blijk ik nu opeens de krachten van de Hulk te hebben. Overigens ook het humeur van de Hulk.

Nou hebben de NS en ik altijd al op gespannen voet gestaan. De uren vertraging of wachttijd die ik in mijn leven heb gehad, daarin had ik 38 reisjes naar Nieuw Zeeland kunnen maken. Maar sinds ik in een rijbewijs heb, heb ik de trein gemeden als de pest. Het is toch prettiger in je eigen roestbakkie, met je eigen muziek op en kunnen eten als een Neanderthaler zonder dat mensen je vol afschuw aan kijken. Op Murphy's Law dag moest ik natuurlijk met de trein. En dus met de fiets naar station. Echt heel leuk dat het station zo uitgebreid is, maar zéér jammer dat daarbij alle fietsrekken naast en om het station gesloopt zijn. Moest ik dus in rij 26 van de stationstalling mijn fiets neer zetten. Ongeveer 4 kilometer van station af. En met een grote boog om het station heen lopen, omdat alles afgezet was wegens werkzaamheden. Om daarna door een pinstoring mijn OV-chipkaart niet op te kunnen laden en de trein te missen. Echt top. Murphy, bedankt voor deze dag hè.

Jacky Eickes
Meer berichten