Foto: Jasper Schoonhoven

Jacky Ervaart

Afgelopen week lag ik op mijn sterfbed, waar ik op miraculeuze wijze nog uit opgestaan ben ook. Tegen alle verwachtingen in. Koorts, buikpijn, misselijk, migraine én koppijn. Die laatste twee zijn overigens niet hetzelfde. Migraine is alsof je kop explodeert terwijl er iemand met een betonblok tegen je hersens aan het beuken is en vanaf de andere kant met een eetrijpe avocado van de Albert Heijn tegen de zijkant van je hoofd aan het rammen is. En koppijn is alsof er iemand met een hamertje op je hoofd tikt.

Als ik ziek ben, ben ik ook goed ziek. En ik neem nooit vrij. Ik ga praktisch door tot ik in het mortuarium binnen gereden word. Maar afgelopen week ging het echt niet meer. Ik ging op de fiets naar het werk, in de hoop dat de buitenlucht me goed zou doen. Maar ik ben blijkbaar een binnenmens, want ik werd alleen maar zieker met iedere teug lucht die ik binnen kreeg. Maandag sliep ik 18 uur. Dinsdag nog maar 16. Ik lag met twee tampons in mijn neus in bed, want behalve koorts, buikpijn, misselijkheid, migraine en koppijn, besloot mijn hooikoorts ook mee te doen aan het feest. Met de hoeveelheid snot die uit mijn neus is gedropen afgelopen week, had het hele droogteprobleem in Afrika opgelost kunnen worden. Mijn kat - die bang is voor mijn genies - had ook niet zulke relaxte dagen. Maar gelukkig kwam dagelijks na 16.00 uur mijn vriend thuis. Die behalve docent en DJ, ook verpleegkundige, huisvrouw en professioneel snotopvanger op zijn CV mag zetten. Oh en kok. Alleen de titel 'Michelin-chef' krijgt hij helaas nog niet. Maar een zwartgeblakerde ui, is nog steeds een ui. Dus de titel kok krijgt hij van mij wel.

Na vier dagen durfde ik eindelijk uit mijn hol te kruipen. Enerzijds omdat ik geld nodig had, anderzijds omdat ik intense behoefte had aan een gesprek met een mens. Iemand die terugpraat. Ik hou heel veel van mijn kat, maar een zinnig gesprek is iets teveel gevraagd. Inmiddels ben ik weer beter. Slaap ik weer maar 5 uur per nacht, gebruik ik tampons waarvoor ze gebruikt moeten worden en krijgt mijn kater niet meer te horen hoe zielig ik ben en dat ik mijn inboedel aan hem over laat.

Jacky Eickes, Jacky Eickes
Meer berichten