Foto: Martin van der Plas

Multi-cultiwijk

Door pastor Marijn van de Laar

Wat misschien wel het sterkst veranderd is, in de bijna 40 jaren dat ik in Tilburg woon, is de bevolkingssamenstelling van onze vroegere parochie Frater Andreas, de wijken De Reit, het Wandelbos en 't Zand in Tilburg-West. Vroeger hadden die wijken een grote variatie aan koop- en huurhuizen, waar Tilburgers woonden die hard werkten, 's avonds cursussen volgden en hun kinderen lieten studeren. Het was de bloeitijd van de parochie. In het Jongerenpastoraat had ik minstens 400 fans van 12 tot 16 jaar bij de maandelijkse activiteiten. De parochie kende meer dan 1000 vrijwilligers in koren en werkgroepen, een middelclass-wijk. En ik kende iedereen.

Tegenwoordig is Tilburg-West de plaats waar, net als in Noord, de meeste nieuwe Tilburgers wonen. De school achter mijn huis met 300 leerlingen heeft maar liefst 28 nationaliteiten. In het winkelcentrum hoor je alle wereldtalen, behalve Nederlands. Er zijn veel winkels voor nieuwe wijkbewoners. De laatste jaren heeft ook de internationalisering van de universiteit invloed op het aantal buitenlandse studenten in de wijk. De sfeer is er anders dan toen. Ik ken ook veel minder mensen dan in voorgaande jaren. Minstens de helft is van buitenlandse origine.

Er zijn wijkbewoners, die al dat vreemd volk maar niks vinden. Maar zo'n multi-cultiwijk biedt ook kansen en mogelijkheden. Je kunt zoveel van elkaar leren. Het grootste probleem schuilt in het feit dat de verschillende groepen geen contacten onderhouden met elkaar, hoewel dat in het klein, van buur tot buur, vaak heel erg meevalt. Het is wennen, natuurlijk, met een Turkse of Somalische buurman of buurvrouw, en het wordt nooit meer zoals toen. Wat ik zelf soms hierbij heel erg mis, is dat mensen elkaar geen goeiendag meer wensen. Als je anderen groet op straat, lopen mensen gewoon door zonder tegengroet. Misschien dat we met dat soort kleine dingen weer eens moeten beginnen En wat is er mooier dan een veelkleurige wijk van van mensen, die uitgroeit tot één gemeenschap, het rijk van God. Voor alle mensen, waarin iedereen gezien wordt, meetelt en meedoet. Ieder mens op aarde heeft toch recht op een plek. Misschien is multi-culti zo gek nog niet, maar je moet er, net als ik, wel mee leren omgaan.

Audrey Tulkens
Meer berichten