Na een intense periode van bijna 10 weken is de man van Franca overleden. foto: Laila Willems
Na een intense periode van bijna 10 weken is de man van Franca overleden. foto: Laila Willems (Foto: Laila Willems)

'Vertel alsjeblieft door dat dit bestaat!'

“Ruim 4 jaar geleden kreeg mijn man de diagnose kanker. Sindsdien was de ziekte er altijd; ook al kenden we nog mooie jaren”, vertelt Franca Scholten-van Loon. “Onlangs is hij thuis overleden en onze laatste maanden samen had ik voor geen goud willen missen. Maar het was ook zwaar. Constant dat handje in m’n rug, ook als ik amper 10 minuten de deur uit was: ga terug. Want stel dat er iets is.”

Door Ilse van Dongen

TILBURG - Tijdens een periode van terminaal ziek zijn, gebeurt er veel. Zorgprofessionals lopen in en uit, kinderen, familie en vrienden komen langs. “Je wil voor iedereen tijd hebben en koffie maken”, zegt Franca, “en je huishoudelijke werk gaat ook door. Daarbij komt non-stop de zorg voor je partner en het omgaan met alle emoties.” Na een kleine 2 maanden vroeg een bezorgde vriendin of het allemaal vol te houden was. Ondanks alle drukte was Franca verbaasd: “We wilden dit samen en kenden verder geen hulpbronnen. Sowieso ben ik niet iemand die makkelijk om hulp vraagt. Maar toen die vriendin vertelde over VPTZ was ik direct geïnteresseerd. Mijn man en ik waren er snel uit: doen! Er volgde een fijn gesprek met een van de VPTZ-coördinatoren en binnen een week waren ‘onze’ vrijwilligers geregeld.”

Sindsdien kwam er op afgesproken dagdelen een vrijwilliger in huis. “We hadden 2 dames die om en om kwamen”, zegt Franca. “As zij er waren, ging ik even naar mijn werk. Dat was een fijne afleiding. Mijn man was thuis met een vriendelijke vrijwilliger die aandachtig luisterde naar wat mijn man bezighield. Wilde hij niks, dan bleef de vrijwilliger zorgzaam op de achtergrond. Als ik aan het eind van de middag thuiskwam, kon ik er echt weer tegenaan. De VPTZ was waardevol en ik had graag eerder geweten dat dit bestond. De vrijwilligers kunnen je verdriet niet wegnemen. Maar je voelt je gesteund; je houdt het simpelweg langer vol. Na een intense periode van bijna 10 weken is mijn man overleden. Ik ben dankbaar dat hij thuis kon sterven. Mijn tip: vertel alsjeblieft door dat vrijwillige palliatieve terminale zorg bestaat. Mensen kunnen het zo hard nodig hebben!”

Audrey Tulkens
Meer berichten