Jacques en Christine Kaandorp opereren een jonge cheeta aan een fractuur. Na ruim dertig jaar dierenarts te zijn geweest van de Beekse Bergen, heeft Jacques het stokje nu definitief overgegeven aan zijn vrouw Christine. Foto: Mariska Vermij - Van Dijk.
Jacques en Christine Kaandorp opereren een jonge cheeta aan een fractuur. Na ruim dertig jaar dierenarts te zijn geweest van de Beekse Bergen, heeft Jacques het stokje nu definitief overgegeven aan zijn vrouw Christine. Foto: Mariska Vermij - Van Dijk. (Foto: Mariska Vermij-v DIJK Mariska van Dijk)

Dierenartswissel in Safaripark

Na meer dan dertig jaar heeft dierenarts Jacques Kaandorp (66) begin augustus afscheid genomen van zijn dieren in Safaripark Beekse Bergen. Zijn vrouw Christine (49) heeft het stokje van hem overgenomen.

Door Lisette Broess-Croonen

HILVARENBEEK - Jacques wist al vroeg dat hij dierenarts in een dierentuin wilde worden. "Ik was een straatschoffie in Amsterdam en helemaal niet bekend met natuur. In Amsterdam kwam het park het dichtst bij natuur. Totdat ik als kleine jongen in Artis over de hekken klom en op kleine afstand voor het eerst een cheeta zag. Ik vond deze dieren meteen fascinerend en ging er alles over lezen. Cheeta's zijn hele kwetsbare dieren, die eigenlijk alleen maar hard kunnen lopen. Toch zijn ze heel efficiënt in het jagen. Ze lopen continu het risico dat ze hun eten of hun jongen kwijtraken aan andere roofdieren zoals leeuwen en hyena's. Ik besloot dat ik in Artis wilde werken en dierenarts leek me de leukste baan in de dierentuin. Uiteindelijk is dat ook mijn eerste echte baan geworden, dierenarts in Artis. Later ben ik bij een groepspraktijk voor huisdieren gaan werken en heb ik me gespecialiseerd tot orthopeed."

Beekse Bergen

Toen Verberkmoes directeur werd bij de Beekse Bergen, wilde hij mij daar graag als dierenarts hebben. Hij kende mij nog uit mijn periode in Amsterdam. In 1987 kreeg ik er een vaste baan en ik ben er niet meer weggegaan. In die tijd was er geen leerschool voor dierentuindieren. Ik heb alles geleerd door veel boeken te lezen en naar congressen te gaan. Later opende het internet ook heel veel mogelijkheden, evenals de vakbladen. Maar in eerste instantie heb ik alles zelf moeten uitzoeken."

Cheeta

Ook Christine wist al jong dat ze dierenarts wilde worden. "Voor ik aan mijn studie begon, ging ik al bij een dierenarts stage lopen die ook werkte voor Circus Krone en de dierentuin in München. Ik heb het vak geleerd door veel stages te lopen in verschillende dierentuinen. Uiteindelijk ben ik gepromoveerd op de cheeta. Dat bracht Jacques en mij ook samen. We leerden elkaar kennen op een congres en Jacques lokte me naar de Beekse Bergen met de cheeta's. Hij vroeg me om er naar te komen kijken, omdat het safaripark het stamboek van deze katachtigen beheert en met veel succes met cheeta's fokt. We hebben een paar jaar een lange afstandsrelatie gehad. Ik werkte bij verschillende dierenartspraktijken om ervaring op te doen en kwam op de maandagen meelopen in de Beekse Bergen. Toen in 2004 Gaia Zoo in Kerkrade werd geopend, hadden ze een dierenarts nodig en ben ik daar gaan werken. Bij die dierentuin ligt mijn hart en ik werk er nog steeds met veel plezier. Later ging ik ook werken in Dierenrijk en toen Jacques in 2016 ging afbouwen, ging ik meewerken in de drie andere dierentuinen van Libéma (Beekse Bergen, Dierenrijk, ZooParc Overloon en AquaZoo Leeuwarden). Jacques ging steeds minder uren werken en ik steeds meer. Sinds kort hebben we er een extra dierenarts bij, Fokko Klip en dat is fijn, want het is veel werk."

Voorkomen

Volgens de dierenartsen is het grootste deel van het werk niet zo spannend. "Voorkomen is beter dan genezen, daarom zijn we veel bezig met preventie. Een groot deel van het werk bestaat uit wormkuren en entingen geven. Maar ook goede voeding is erg belangrijk, want de juiste voeding voorkomt problemen. Dat zijn zaken waar we veel mee bezig zijn. Dierentuindieren zijn bikkelhard en ingrijpen is lang niet altijd nodig. Veel wonden genezen vanzelf. Ingrijpen is ook lastiger dan bij een huisdier, want de dieren moeten bij een ingreep vaak verdoofd worden. Dat brengt ook de nodige risico's met zich mee. Toch is er zeker vier keer per week wel iets waarbij je echt iets moet doen. Dieren kunnen hun tanden niet poetsen, dus er moet af en toe iets aan het gebit worden gedaan. Of er moet bloed worden afgenomen. Je staat iedere dag, de hele dag stand-by voor de dieren. Zelfs op vakantie zijn we bereikbaar. Als je zelf niet aanwezig bent, sturen ze een filmpje van het dier zodat je de situatie op afstand kunt beoordelen."

Afscheid

Helaas heeft Jacques nu, na ruim dertig jaar afscheid moeten nemen van zijn baan. "Door gezondheidsproblemen werd het werk fysiek te zwaar. Kort geleden heb ik nog één knieoperatie uitgevoerd en daarna heb ik al mijn instrumenten weggedaan. Het is na al die jaren tijd om met pensioen te gaan. Ik heb mooie dingen meegemaakt. Eén van de meest bijzondere gebeurtenissen, was toch wel de geboorte van Madiba, het Afrikaanse olifantje. Ik ben ook blij dat de krokodillen en nijlpaarden er zijn gekomen en dat we de complete big 5 in huis hebben (olifant, leeuw, buffel, neushoorn en nijlpaard). De komst van de okapi's maakte voor mij het plaatje compleet. Ik heb nu geen wensen meer."

Ruimte

Jacques en Christine hebben ervaring met verschillende dierentuinen, maar wat de Beekse Bergen zo uniek maakt, is de ruimte die de dieren er hebben. Jacques: "In sommige dierentuinen sta je soms met tranen in je ogen te kijken naar de leefomstandigheden. Artis bijvoorbeeld doet heel erg zijn best, is ook goed bezig, maar heeft wel zijn limiet in de ruimte die er is. Het safaripark heeft me ook altijd de mogelijkheid gegeven om mensen uit te leggen waarom we zo zuinig op de aarde moeten zijn. We hebben in onze dierentuin Stichting Wildlife, waarmee we donaties vragen voor goede natuurdoelen. En door mee te werken aan onderzoeken, kunnen de dieren in het wild ook geholpen worden met de kennis die wij hier opdoen. Mede dankzij het safaripark kunnen wij op deze manier de dieren in het wild ook helpen."

Lisette Broess
Meer berichten