Nadia, tweede van rechts, met haar docente, uiterst rechts, en haar lesgroep. Lees meer over toneelstuk WAS op www.vandenkrommenackertheaterproducties.nl.
Nadia, tweede van rechts, met haar docente, uiterst rechts, en haar lesgroep. Lees meer over toneelstuk WAS op www.vandenkrommenackertheaterproducties.nl. (Foto: )

Nadia: 'Ik kreeg het gevoel dat ik niet alleen ben'

"Sofie verwoordt precies hoe ik mij heb gevoeld", verzucht Nadia. "Ik ben blij dat ik deze voorstelling heb gezien." Nadia Chebli is cursist bij het ROC en volgt lessen Nederlands bij De Balade in Waalwijk. Samen met haar klas en hun docent bezocht Nadia de voorstelling WAS van theatermaakster Sofie van den Krommenacker in de Waalwijkse bibliotheek. Een voorstelling over laaggeletterdheid, maar vooral over omkijken naar het verleden én doorgaan.

Door Crisje van Leest

TILBURG - Voor Nadia een herkenbare situatie. Als jonge vrouw had zij de droom om verder te studeren. Als oudste dochter van een Marokkaans gezin werd echter van haar verwacht dat zij eerst zou gaan trouwen. "Mijn vader was onderwijzer en kwam op voor meisjesrechten. Ik mocht veel. Hij stimuleerde meisjes te gaan studeren. Maar als oudste dochter ging trouwen voor. Studeren heeft zij nooit kunnen doen. Dat is het deel in mijn verleden waar ik altijd spijt van heb gehouden."

Als twintigjarige kwam Nadia in 1992 in Nederland. Hier volgde zij één jaar avondcollege. "De Nederlandse taal heb ik mijzelf aangeleerd door veel sociaal contact te onderhouden. Daar ben ik goed in."

Toch wilde zij zich meer verdiepen in de Nederlandse taal. Inmiddels is ze moeder van vier kinderen. In 2017 is zij gestart met de cursus Nederlands van het ROC. "Er is veel herhaling nodig om het goed te leren, " zegt Nadia op serieuze toon, "want Nederlands is best een moeilijke taal." Nadia is een leergierige cursist. Ze vindt vooral de grammatica en de spelling lastig. Daar wil zij alles van weten. Een vrolijke cursist ook. "De sfeer in de klas is fijn. We hebben mensen in de klas uit verschillende culturen, inclusief geboren en getogen Brabanders. We voelen ons op ons gemak en we leren van elkaar. Dat brengt begrip voor elkaar en veel gezelligheid. Hierdoor is het extra leuk om naar school te gaan."

Een onderdeel van de les was dit jaar het bezoek aan het toneelstuk WAS. Nadia vertelt dat de voorstelling haar raakte. "De hoofdpersoon had niet de kans gekregen naar school te gaan, maar besloot alsnog te gaan. Ik kreeg het gevoel dat ik niet alleen ben, dat er meer mensen zijn zoals ik. "

Nadia gaat verder: "Mijn droom is anders geworden; ik heb geen opleiding kunnen volgen, maar ik heb wel mijn gezin kunnen vormen. Mijn verleden kan ik niet veranderen. Maar ik kan wel opnieuw verder kijken en leren. Er kan altijd weer een nieuwe toekomst zijn."

Audrey Tulkens
Meer berichten