Foto:

Column Jan van Amelsvoort, diaken: Schepping

Voor klimaatactivisten is Greta Thunberg uitgegroeid tot een baken van hoop en protest. Ze is een inspiratiebron en we vergeten dat Thunberg een jong meisje is met een enorm gewicht op haar schouders. Ze probeert haar emoties te bedwingen terwijl ze bijna huilend haar woorden naar buiten perst. Ze vertelt: “Dit is helemaal verkeerd. Ik zou hier niet moeten zijn. Ik zou weer op school moeten zijn, aan de andere kant van de oceaan.”
Dit is wat we zien en horen als we kijken naar Greta Thunberg, het 16-jarige meisje dat slechts een jaar geleden een wereldwijde klimaatbeweging startte en sprak met wereldleiders die in New York bijeenkwamen voor de Klimaattop van de Verenigde Naties. We kijken allemaal met een mix van fascinatie, ontzag, inspiratie en nieuwsgierigheid.

Door Jan van Amelsvoort, diaken

Ergens werd een grens overschreden, waardoor het activisme van Thunberg tot een spektakel kon uitgroeien. Het jonge meisje, dat naar eigen zeggen het verlies van haar kindertijd heeft gevoeld door loze beloften van staatshoofden die geacht werden de hoeders van een gezonde planeet voor haar generatie te zijn, wordt een menselijk offer dat niemand van ons zou moeten accepteren. Haar lijden - voor ons collectieve voordeel - wordt onderdeel van wat we vroeger als een onaanvaardbaar offer beschouwden. In deze tijd van wanhopige politiek laten volwassenen het voortduren. Het is tijd dat Thunberg die miljoenen mensen tot actie heeft aangezet, rust krijgt. Het is tijd om de juiste verantwoordingsrelaties tussen burgers en hun politieke vertegenwoordigers, consumenten en producenten, maatschappelijke organisaties en hun leden, kinderen en volwassenen te herschikken.

We mogen er niet op vertrouwen dat onze kinderen hard genoeg kunnen schreeuwen zodat onze regeringen de verandering die nodig is, mogelijk maakt. Het verantwoordingsmechanisme moet opnieuw nadrukkelijk erkend worden nu we geconfronteerd worden met een existentiële bedreiging van onze planeet. Het gaat over de collectieve wens om prioriteit toe te kennen aan onze kwaliteit van leven boven ‘eindeloze economische groei’, in de woorden van Thunberg.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden