Juf Benthe legt aan astronaut Mette (NASA-shirt) de fijne kneepjes van de raketbouw uit. Milan (rode trui) kijkt toe. Rechts met grijze hoody astronaut Eros. Naast Mette Boet (groene trui)
Juf Benthe legt aan astronaut Mette (NASA-shirt) de fijne kneepjes van de raketbouw uit. Milan (rode trui) kijkt toe. Rechts met grijze hoody astronaut Eros. Naast Mette Boet (groene trui) (Foto: Gerard Sanberg)

Met je eigen raket naar Mars

Het is de Derde Dag van de expeditie naar Mars van de veertien Tilburgse leerlingen van de Ruimtevaartschool. Ontdekstation013, de techniekwerkplaats in de Spoorzone, ritselt van de activiteiten. Want vandaag, zondag 26 januari, bouwen de astronauten-in-opleiding hier de raket die hen naar Mars moet brengen. En terug naar moeder Aarde!

Door Gerard Sanberg

TILBURG - De Eerste Dag van het project vond plaats de LocHal. Op zondag 12 januari hebben zij daar met elkaar kennis gemaakt en zijn ze begonnen met de voorbereiding van de expeditie. De Tweede Dag, vorige week zondag, besteedden de astronauten-to-be aan de geschiedenis van de ruimtevaart. Interessant! En omdat de reis lang gaat duren: acht maanden heen, acht maanden terug en dan ook nog het verblijf op de rode planeet, krijgen de ruimtereizigers ook les over Tijd. Op de laatste zondag, als zij terug zijn op aarde, gaan zij een ideale stad ontwerpen. Maar dat is allemaal van later zorg. Vandaag, de Derde Dag, is de dag van de harde techniek: bouw een Marsraket! Hoe doe je dat?

Water of kerosine
Acht maanden heen naar Mars en acht maanden terug naar aarde - dan moet je goed kunnen stilzitten. Dat is iets wat niet alle Tilburgse ruimtevaarders onder de knie hebben want in het Ontdekstation013 is het een drukte van belang. Terwijl juf Benthe uitleg geeft, stuiteren sommigen astronauten opgewonden door de ruimte alsof de raket al aan hun broek hangt. Maar de uitleg die ze krijgen is van belang, want Benthe laat ze allemaal omhoog springen om te snappen dat een goede afzet van belang is. Ja! Springen! Aan enthousiasme voor dit onderdeel geen gebrek. Als ze tot bedaren zijn gekomen vraagt Benthe: "En wat moet er in een raket?" "Brandstof." "Juist. En wat is de brandstof van een raket?" "Kerosine", luidt het verrassend deskundige antwoord. "Alweer goed. Maar dat gebruiken wij hier natuurlijk niet. Wij doen het met water. Dat werkt ook en het is niet gevaarlijk!" Vervolgens mogen de astronauten ook kiezen of zij de raket in hun eentje gaan maken, of dat ze met z'n tweeën samenwerken. Die keuze wordt bliksemsnel gemaakt: allemaal individualisten, die ruimtereizigers-to-be.

De tennisbal
Benthe toont als voorbeeld een voltooide raket: zo moet ie dus worden. De raket heeft duidelijk een onder- en een bovenkant. Wat is het verschil? "In de bovenkant zit een tennisbal!" "Goed gezien. En waarom zou dat zijn?" Dat is een moeilijke vraag. Er wordt van alles geroepen maar niet het goede antwoord. Benthe gooit de raket weg en hij landt met zijn neus op de grond. "Zien jullie dat?" Jawel, ze zien het, maar wat betekent het? "Wie speelt er weleens badminton?" Dat blijken de meeste astronauten inderdaad weleens te doen. "Wat gebruik je dan? "Een racket!" "Juist, maar daar gaat het nu niet om. Wat sla je op en neer?" "De shuttle!" "Ja! En die ziet er toch ook zo uit? Die is zwaar van voren en heeft veertjes van achteren en daardoor vliegt hij met zijn neus vooruit. Nou, dat geldt voor een raket ook. Als je een tennisbal in de neus stopt dan is die zwaarder dan de staart en landt de raket dus mooi met zijn neus vooruit."

PETflessen en ducttape
Er staat een tafel vol lege PETflessen en op het signaal van Benthe rennen alle leerlingen naar die tafel. "Denk erom, je hebt er twee nodig", waarschuwt Benthe. Van een andere tafel wordt gereedschap gegrist: scharen, tennisballen, en, onmisbaar bij de constructie van een Marsraket, ducttape. De scharen zijn van het hobbymodel. Wel begrijpelijk met zo'n speelse groep astronauten, maar als je er een PETfles mee in stukken wilt knippen is het ontbreken van een scherpe punt wel een dingetje. Astronaut Eros hakt er hard op los en dat blijkt te werken: hij krijgt een gat in de fles en kan dan gaan knippen. Hij biedt zijn vrouwelijke collega Mette hulp aan, maar die wil het liever zelf doen. In een echte rakettenfabriek gaat het er waarschijnlijk georganiseerder aan toe, maar het enthousiasme is er niet minder om. En karton, waar is het karton? En waar is dat voor nodig? Voor de vinnen van de raket natuurlijk! Anders gaat ie wiebelen en krijg je geen mooie, vloeiende baan! En Benthe geeft als tip om twee stukken dukttape gebruiken, aan weerszijden van de vin, dan blijft de vin mooi recht staan. Zo leren de astronauten steeds iets bij, voor hun queeste naar de rode planeet. En op het einde, jawel, vliegen de raketten door de lucht van de spoorzone. Mars, here we come!

??Gerard ?Sanberg
Meer berichten