Sanne: "Ik ben een jonge moeder, 35 jaar inmiddels, met het lichaam van een 90-jarige. Mijn dagen bestaan uit slapen, rusten en overleven. Ondertussen probeer ik voor onze dochter te zorgen."
Sanne: "Ik ben een jonge moeder, 35 jaar inmiddels, met het lichaam van een 90-jarige. Mijn dagen bestaan uit slapen, rusten en overleven. Ondertussen probeer ik voor onze dochter te zorgen." (Foto: )

De schapenziekte in Tilburg?

Sanne van Herp is 35 jaar en getrouwd met Paul. Moeder van Hannah (6) en bazin van Henk de Hond. Ze is geboren en getogen in Tilburg. In 2018 kreeg ze de diagnose Q-koorts.

TILBURG - "'Dokter, ik ben zo moe'. Zo meldde ik mij als kersverse moeder begin 2014 bij de huisarts. Aan het begin van mijn zwangerschap was ik ziek, doodziek, geworden en daarna was ik niet meer opgeknapt. Ik wilde het liefst hele dagen slapen en mijn lichaam deed pijn in iedere vezel. De huisarts weet de klachten aan de zwangerschap, de zware bevalling, het moederschap. Steeds weer werd ik onverrichter zaken naar huis gestuurd."

Specialisten
In de jaren die volgden zag Sanne specialist na specialist maar geen van de artsen kon vinden wat er met haar aan de hand was. "Mijn kaakgewricht ging kapot, mijn hersenen weigerden steeds vaker dienst, mijn gewrichten leken altijd geïrriteerd, ik had iedere dag hoofdpijn en ik was moe, zo vreselijk moe. 'Het zit tussen je oren', was het oordeel van de kaakspecialisten in het ETZ en de huisarts ging daarin mee. De enige die daar niet in bleek te geloven, was de longarts. Mijn longfunctie nam zienderogen af en behandelingen sloegen niet aan. Hij verwees me uiteindelijk door naar een internist en na een scala aan onderzoeken besloot zij hèt bloedonderzoek te doen dat al jaren eerder gedaan had moeten worden. Ze belde mij op Goede Vrijdag 2018 om 21.00 uur 's avonds op: 'De uitslagen zijn binnen. Je hebt Q-koorts'. Voorzichtig vroeg ik haar wat Q-koorts ook al weer was. 'De schapenziekte', legde ze uit. 'Maar ik woon in de grote stad', was mijn reactie. Zij wist ook niet hoe of wat en zou me de komende tijd in de gaten houden. Daarmee ging ik het Paasweekend in."

Google
Gelukkig bood Google uitkomst en vond Sanne al snel informatie over deze schapenziekte. "Tussen 2007 en 2011 was er in Nederland, voornamelijk in Brabant, een Q-koorts-epidemie. De ziekte wordt veroorzaakt door een bacterie die voornamelijk bij melkgeiten en -schapen en voorkomt tijdens de lammerperiode, februari tot en met mei. De bacterie verspreidt zich door de lucht, wordt ingeademd en komt daardoor in de longen van mensen terecht. Een simpel fietstochtje door Goôl of Beek kan dus al genoeg zijn."

Mensen met een goed immuunsysteem hoeven niet ziek te worden, of komen met een griep weg, maar voor mensen die iets onder de leden hebben, zoals een zwangerschap in Sanne's geval, is de ziekte levensgevaarlijk. Sinds 2007 vonden ongeveer 100 mensen de dood door Q-koorts. Nog eens 50.000 mensen raakten besmet, waarvan er ongeveer 2000 blijvend ziek zijn.

Er zijn twee varianten: chronische Q-koorts, de bacterie blijft leven in het lichaam, en het Q-koorts Vermoeidheidssyndroom (QVS). De resten van de bacterie zijn versmolten met de witte bloedcellen en daardoor niet door het lichaam op te ruimen. Sanne lijdt aan die laatste variant: QVS. "Die bevestiging kreeg ik in de loop van 2018 van de arts die zich gespecialiseerd heeft in deze vreemde ziekte. De Q staat voor Query, wat vraagteken betekent, omdat er zo weinig bekend wordt over de bacterie."

Onbekend
"Dat het een onbekende ziekte is, blijkt ook uit de reacties van mijn omgeving als ik vertel dat ik Q-koorts heb. Het maakt het soms lastig om begrip te krijgen. Uiterlijk is er niets aan mij te zien en toch ben ik ziek. Mensen vragen soms of het toch niet besmettelijk is want ze gaan volgende week op vakantie en willen dan niet ziek zijn. En natuurlijk doet dat mij pijn maar ik kan het hen niet kwalijk nemen. Als wetenschappers en doktoren het niet weten, hoe zou mijn omgeving dat dan wel moeten?"

Sanne kreeg allerlei reacties: "'Jij bent ook zo'n dierenliefhebber! En dit is wat er van komt'. Het klopt: ik hou van alle dieren, ook van geiten en schapen en hun lammetjes. Maar daar komt het niet door. Ik heb op het verkeerde moment op de verkeerde plek gefietst of gewandeld en ademgehaald. Het enige wat ik fout heb gedaan is ademhalen."

Achteruitgang
Ondertussen is Sanne dusdanig achteruit gegaan, dat ze halverwege 2018 haar werk als pedagoog neer moest leggen. "Mijn belastbaarheid is afgenomen naar nog geen 5 procent van wat het ooit was. Ik ben een jonge moeder, 35 jaar inmiddels, met het lichaam van een 90-jarige. Mijn dagen bestaan uit slapen, rusten en overleven. Ondertussen probeer ik voor onze dochter te zorgen. Werken, sporten, lange wandelingen met de hond, een dag naar een pretpark, concerten, uitwedstrijden van mijn geliefde Willem II, spontane uitjes, citytrips, boeken lezen en schrijven, reizen of een groot gezin krijgen: het zit er allemaal niet meer in. Al mijn dromen heb ik los moeten laten. Ik kan niet de moeder zijn die ik had willen zijn. Want er is geen medicijn tegen Q-koorts en er is niets dat de klachten kan verminderen. Dat is heftig. Mijn leven, en dat van mijn gezin staat stil. Hoe graag ik ook wil: mijn lichaam kan niet meer. Met zware pijnstillers en ruim 16 uur slaap kom ik de dagen door."

Q-kring
Sanne: "Ik ben jong genoeg om hoop te houden: op een dag komt er een knappe kop met hèt medicijn tegen Q-koorts en dan krijg ik mijn leven terug. Tot die tijd overleef ik en wil ik graag mijn verhaal vertellen."

Ook Q-koorts, of meer weten? Kijk op www.qkoorts.nl. En eens per drie maanden houdt Sanne in samenwerking met Stichting Q-uestion een zogenaamde Q-kring in het kantoor van Zorgbelang Brabant-Zeeland, aan de Ringbaan Zuid in Tilburg. Hier komen lotgenoten bij elkaar om met elkaar de laatste ontwikkelingen te bespreken. Aanmelden kan via het mailadres van Sanne: paulensanne@home.nl

Audrey Tulkens
Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden