Foto:
column Pastorale column

Pastorale column: Liefde is blijvend

  Column

Eén van onze vrijwilligers, laten we haar vanwege de privacy met een andere naam, Janneke van Laren noemen, belde mij om te zeggen dat haar man Kees in het ziekenhuis lag. Kees, al langer worstelend met toenemende dementie, was in het ziekenhuis opgenomen omdat hij een paar keer gevallen was. Met pijnlijk gekneusde en zelfs een paar gebroken ribben, was hij opgenomen.

Tijdens een bezoekje twijfelt Janneke of Kees haar nog wel herkent. “Weet je nog wie ik ben?” vroeg ze. “Ja” zei Kees, maar de toon waarop hij het zei deed anders vermoeden. “Wie ben ik dan?”, vroeg ze. Kees keek haar aan alsof hij betrapt was op een onwaarheid, even een onzekere blik in zijn ogen, maar toen … toen was daar ineens een brede glimlach op zijn gezicht en met pretlichtjes in zijn ogen riep hij uit: “Janneke Kleinen!”. Het meisje dat Kees ruim zeventig jaar geleden voor het eerst ontmoette.

De liefde waarmee de relatie van Janneke en Kees begon, heel lang geleden, die was er nog steeds. Kees herkende nog steeds de liefde van het begin. Het meisje waar hij in de jaren vijftig van de vorige eeuw verliefd op werd … die liefde voor haar was er nog steeds. Die liefde is hij nooit vergeten, die liefde is door de jaren heen niet meer voorbijgegaan en die liefde van het begin bezorgde hem tot het laatst toe die pretlichtjes in zijn ogen.

“Als liefde zoveel jaar kan duren”, zingt Herman van Veen in het lied “Liefde van later”, “dan moet het echte liefde zijn.” En ook al kent Kees niet alle namen meer en zijn er veel herinneringen zoekgeraakt, zijn liefde voor Janneke is blijvend. Het refrein uit dat lied zou ook zomaar voor Janneke en Kees geschreven kunnen zijn: “Ik hou van jou. Met heel mijn hart en ziel hou ik van jou. Langs zon en maan tot aan het ochtendblauw. Ik hou nog steeds van jou.” 

Die liefde, langs zon en maan, tot aan het ochtendblauw, is er voor Janneke en Kees altijd geweest, Ook toen Kees steeds meer ging vergeten. Ook toen er steeds meer zorg nodig was en hij steeds meer afhankelijk werd van Janneke. Inmiddels is Kees overleden. Maar zijn liefde voor Janneke, die is blijvend. Over alle grenzen heen, ook die van de dood. Zeker weten!

Theodoor van de Boom, pastoraal team de Goede Herder

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden