Bij de jaarlijkse brievenschrijfactie van Amnesty International ’Write for Rights’ op 10 december zijn in Tilburg zo’n 325 brieven en 200 kaarten geschreven. De brieven worden verzonden naar regeringen die zich schuldig maken aan schending van mensenrechten, en de kaarten gaan naar de getroffenen zelf. Dit jaar werd er geschreven in de Bibliotheek in Berkel-Enschot, de LocHal in Tilburg en boekhandel Gianotten Mutsaers in Tilburg.

Een van de schrijvers in de LocHal, waar tegelijk ook een evenement van Human Rights Tattoo plaatsvond, was de Tilburgse loco-burgemeester Marcelle Hendrickx. Waarom schreef zij onder meer voor de moeder van een vermoorde jongeman in Brazilië? “Wat mij, als moeder, treft is dat die vrouw haar zoon verloren heeft en dat zij zich inzet om eindelijk een echt onderzoek te laten doen naar wie haar zoon vermoord heeft. Ja dat raakt mij zo, iemand die haar kind is kwijtgeraakt en die eigenlijk ons nodig heeft om gerechtigheid te halen. Dan zie je hoe belangrijk mensenrechten zijn en hoe ver we daarvan weg zijn helaas op veel plekken in de wereld. Je vraagt je soms af: zou het helpen, zo’n brief of kaartje? Maar ik denk dat het helpt dat die moeder in Brazilië voelt en ervaart dat er een moeder is in Tilburg, aan de andere kant van de wereld, die aan haar denkt en met haar meevoelt. Dat ik alles zal doen wat in mijn macht ligt om haar te helpen. Dat je niet alleen in het collectief maar ook één op één iets kunt doen om het verschil te maken, dat is voor mij heel belangrijk. Daarom heb ik zelf een tatoeage van Human Rights Tattoo laten zetten, en daarom vind ik het belangrijk om Amnesty International te steunen. Wij als stad willen een veilige en inclusieve stad zijn waar iedereen zichzelf kan zijn en waar iedereen kan meedoen, altijd. En wij vinden het ontzettend belangrijk dat iedereen in de rest van de wereld ook die vrijheid krijgt. We weten dat die ook in onze eigen stad soms onder druk staat, des te meer reden om je ook voor anderen in te zetten. Ik hoop dat alle inwoners van Tilburg zich zowel met mensen dichtbij als ver weg verbonden voelen.”