Het gesprek met Mario de Kort (ruim 80 jaar en geboren en getogen Tilburger) vindt plaats aan de bar van zijn smaakvol ingerichte wijnlokaal. De sfeerverlichting brandt en er is volop activiteit want de drankvoorraad wordt aangevuld. Mario kijkt tevreden om zich heen: ”Ziet er goed uit toch?” Dat klopt in elk geval, je krijgt de neiging om zo een goed glas wijn te bestellen - maar daarvoor is het toch echt te vroeg op de dag.

Tekst: Gerard Sanberg

Fotografie: Gert-Jan Remmers/Nononsens

Trots wijst Mario op het uitzicht: “Je kijkt recht op wat straks het Tilburgse Stadsforum gaat worden. Dat wordt mooi hoor, net zoiets als het Forum Romanum in Rome. En we zitten precies tussen Stadskantoor 1 en 2 in.”

Knoop doorgehakt: wijnlokaal

Het pand waar we zijn heeft Mario al lang in bezit, maar aanvankelijk verhuurde hij het. “De zonnestudio zat er lang in en daarna een makelaar. Maar met die crisis in 2008 werd het steeds moeilijker te verhuren en in 2014 heb ik de knoop doorgehakt: hier beneden ben ik dit wijnlokaal begonnen en boven wonen we.” ‘We’, dat betekent Mario en zijn vrouw Cécile de Kort- van Strijp. Hij spelt haar naam en dringt aan op zorgvuldige vermelding, want: “Zonder Cécile zou dit niet kunnen hoor. Zij is de gastvrouw en maakt de sfeer. Jammer genoeg kon zij niet bij dit interview zijn, maar ze verdient er wel een plek in.” Wijnlokaal Leven is overigens alleen open op zondag.

Operazanger

Mario is een flamboyante verschijning en zijn mooie, diep-resonerende stem overstemt gemakkelijk het omgevingslawaai. Niet toevallig: “Ik ben operazanger geweest ja. Bas. Ik heb ook wel opgetreden hoor, in het koor bij opera’s. Maar echt op het toneel in een opera als solist, nee, dat zat er niet in. Kon ik de kost ook niet mee verdienen. Ik heb wel rollen ingestudeerd, als reserve, maar die neem ik allemaal mee de kist in want het is er nooit van gekomen. Ach, zo gaat dat. Ik klaag niet want ik heb gelukkig een tijdlang goed geboerd in het onroerend goed.”

Geen plat café

“Mijn ambitie is om hier een sfeertje te scheppen, om mensen te boeien en te binden. Horeca is niet moeilijk hoor, welnee. Ik heb altijd gedacht dat is simpel, dat kunstje kan ik ook. En dat blijkt wel. Je moet vriendelijk zijn tegen mensen, lekker volle glazen schenken en niet over anderen lullen, dat is het wel zo’n beetje.” Mario speelt ook voor discjockey in zijn wijnlokaal en toont enkele filmpjes op YouTube van die shows - met een Hollands repertoire. “Dat werkt. Dan zingen ze mee en dat sociale aspect, daar gaat het mij om. Hier komt een ouder publiek, senioren. Ze treffen elkaar hier en dat geeft onderlinge steun. Ik wilde geen plat café, het ruikt hier ook niet naar kroeg. Goed verzorgd is het, mede door de inbreng van mijn vrouw.”