Column Thom van den Bosch: 'Nieuwe aanwas'

Als je in Tilburg komt wonen moet je jezelf altijd verantwoorden. Sta je op een halfbakken feestje te ouwehoeren met een dood biertje in je hand, komt na de ‘en waar sport jij’ ‘en wat voor werk’ ‘en welke studie’ toch de onvermijdelijke vraag: ‘waarom wilde je eigenlijk wonen in Tilburg?’

Voor die situaties heb ik inmiddels een hapklaar-antwoord klaarliggen, maar het is veel interessanter de vraag écht te onderzoeken in deze en de aankomende columns.

De vraag houdt velen bezig, dat is zeker. Toen ik onlangs met de trein naar het noorden afreisde (zondig! zondig!) ving ik het volgende gesprek op:

‘Echt Karlijn, echt? Ga jij liever in Tilburg studeren?’

‘Nee, túúrlijk niet. Ik wilde ook naar uutje... Maar daar was het al zo duur.’

Tsja. Naar de hel met dat steriele centrum van Utrecht! Laat al hun 17e-eeuwse grachtenpanden verdwijnen in een zinkgat!

Het studentenleven is geen pracht en praal of comfort. Het betekent schraalheid, daarin zit het authentieke. Tilburg biedt deze ervaring aan iedereen die ernaar zoekt. Jaren later zul je er nog over vertellen.

Ja - Ik weet het nog goed, hoe ik in een ver verleden als buitenstaander bij Sams studentenhuis langskwam, vlakbij de Korvelseweg. Er zat een deur op de tweede verdieping die naar niets leidde, je kon zo naar beneden donderen als je dat wilde. Daar moest je Ines en haar kat ook voor behoeden. Hun stemmingen maakten rare sprongen. In de keuken moest je bukken voor het schuine dak. Er zaten etensresten op het plafond. Dennis’ kamer stonk naar wiet. De kamer van Kees had een andere luchtdikte. In de ochtend waren er slappe pannenkoeken. Klonken er verhalen over verloren liefdes op de Heuvel, klaagde Ines over van alles en nog wat. Woonde ik maar in Tilburg dacht ik toen.

Ik gun Karlijn haar schraalheid omdat daar ook het leven zit. Misschien bij Olof, bij Vidar, misschien zonder vereniging, zich solo bewegend door de nacht. Natuurlijk kun je ergens anders gaan wonen. Maar het licht zou anders weerkaatsen op de stenen. Schoonheid zou te makkelijk zijn. Karlijn zou de hoempa-hoempa-basdreunen om drie uur missen. Niet zien dat er gebroken asfalt lag op de ringweg. Dat er laat in de haven nog biertjes werden uitgeserveerd. Dat je vanaf elke kroeg naar huis kon lopen. Dat het druk kon zijn maar in de woonwijken nooit echt bruiste. Ze zou niet zien hoe de nacht uitdoofde, net buiten de caférand. Hoe een nieuwe dag langzaam kwam aangekropen.

Thom van den Bosch (33) is een Tilburger. Hij schrijft en maakt films. Thom is niet altijd even positief, maar gelukkig wel heel eerlijk!