Eén keer in het jaar is het mannenweekend. Dat betekent dat ik en drie vrienden (allemaal van het mannelijke geslacht) op een camping staan. Maar dat doen we niet alleen: we nemen ook onze kinderen mee (niet allemaal van het mannelijke geslacht). Dat betekent drie dagen vol plezier en uitdagingen.

Eigenlijk beginnen de uitdagingen al voordat het mannenweekend is begonnen. Er moet tenslotte eerst een datum en een camping worden gekozen. Dat liep echter gesmeerd. Binnen no-time was alles geregeld. Gezien de huidige klimaatontwikkeling en de bloedhete zomer leek de keuze voor een waterpark met zwembaden en glijbanen een topidee, maar tegen de tijd dat wij er met onze tenten, caravan en camper stonden, regende het. Dit drukte de pret echter allerminst. Tussen de buien door was er tijd om te zwemmen en tijdens de regen ontstond er ruimte voor nieuwe uitdagingen: de vaders tegen de kinderen.

De vaders, allen eind veertigers, en de kinderen, vijf meiden en een jongen tussen de 12 en 15 jaar, kozen zes uitdagingen. De eerste vaderuitdaging was de 100 meter sprint. De vier vaders namen het op tegen de vier snelste kinderen. Ik kan je vertellen: bij de finish was er geen foto nodig. De vaders wonnen eenvoudig, zonder een druppel zweet.

Uitdaging nummer twee was een keuze van de kinderen en die viel vies tegen: op één been staan. Al na een paar minuten vielen de eerste vaders af met kramp in de kuiten. Toen ook de laatste het moest opgeven, stonden er nog zeker drie kinderen overeind. De vaderuitdaging hoofdrekenen verloren de kinderen op het nippertje, maar de spagaatuitdaging bleek voor de papa’s niet te doen.

Tegen de tijd dat we toe waren aan de vijfde uitdaging (het verst onder water zwemmen) begon de zon weer te schijnen. Waarschijnlijk zouden de vaders die ook weer glansrijk hebben gewonnen. Maar dat zullen we nooit weten, want de kinderen hadden het te druk met de waterglijbanen. Ik ben eerlijk gezegd wel blij dat we daardoor ook niet meer aan de allerlaatste uitdaging toekwamen: een race door een speeltuin met klimrekken en netgangen. Het weekend eindigde dus met een gelijkspel. Wie weet volgend jaar verder.