Heeft u dat ook meegekregen? Afgelopen zondag was het de Nationale Toplessdag. En dat nog wel op de langste dag van het jaar! Toch lijkt het erop dat het gros van de vrouwelijke bevolking deze feestdag collectief is vergeten. Uit pure burgerplicht ben ik in Raamsdonksveer nog speciaal langs alle terrassen gewandeld om de dames subtiel aan dit evenement te herinneren, maar er werd bizar genoeg geen enkel gehoor aan gegeven. Er is de afgelopen decennia toch wel heel veel veranderd.
In de jaren tachtig was het ontblote bovenlijf namelijk helemaal hip. Op de stranden van Renesse lag het er destijds vol mee. Of zoals mijn vader dat destijds zei: ‘Kijk, die ligt daar toploos’. Het was de normaalste zaak van de wereld. Eigenlijk waren we destijds stiekem best wel preuts. We vonden het bijvoorbeeld al een heel ding als wildvreemden onze eigen moeder in haar badpak zagen liggen.
Dus verwenden we ma door een mooi kuiltje voor haar te graven in het zand. Zo lag ze met haar hoofd comfortabel, een beetje uit de wind, maar bovenal ver uit het zicht van de overige strandgasten. Terwijl wij groeven, smeerde mijn vader ondertussen de rug van ma in. Hij ging daarbij met zijn hand achter het bikinibandje. We vonden dat wel een dingetje. Dat gebeurde met een beschermingsfactor die destijds bijna tegen het vriespunt aan zat, zo laag. Tegenwoordig smeert iedereen factor 50, maar dat is geen zonnebrand meer; dat is gewoon een dikke laag witte grondverf.
Het waren de onbezorgde jaren tachtig, toen geluk én bloot nog heel gewoon waren. Het nafluiten bestond natuurlijk al wel, maar de smartphone gelukkig nog niet. Destijds tikten we elkaar nog opgewonden aan: ‘Hee, moet je daar kijken, daar ligt iemand met een tatoewering!’. We wisten het woord destijds niet eens fatsoenlijk uit te spreken. Nu valt iemand met felblauw haar en een neusvleugelpiercing al niet eens meer op. Je zag destijds ook nauwelijks overgewicht of piercings op het strand.
Goh, wat verlang ik soms intens terug naar die tijd. We hingen met de hele familie over een klein, krakend radiootje heen om te luisteren naar het legendarische sportverslag van Theo Koomen, terwijl achter onze ruggen een complete naakte wereld aan ons voorbij trok. We hadden er simpelweg geen oog voor; we waren veel drukker met Gerrie Knetemann, die die dag gelukkig ook nog won. Nederlanders wonnen toen tenminste nog wel eens een etappe in de Tour de France.
En het allermooiste van die tijd? Die meiden lagen dus de hele middag schaamteloos topless op het strand te bakken. Maar als ze dan die avond op de camping uit het openbare douchehokje stapten en er liep een man voorbij, dan sloegen ze direct geschrokken een handdoek om zich heen, steevast met de paniekerige toevoeging: ‘Oehhhh!’.
Tegenwoordig regeert de schaamte op het strand. En eerlijk is eerlijk, ikzelf doe er inmiddels ook aan mee. Ik tik inmiddels zelf namelijk ook al een solide Cup B aan. Joop Zoetemelk won overigens de Tour de France. Dat weet ik ook nog.