Over een paar dagen begint de Kinderboekenweek weer. Een periode waarin jeugdliteratuur de aandacht krijgt. En terecht. Er kan nooit genoeg focus zijn op lezen en laat het thema dit jaar wat dat betreft dan ook toepasselijk zijn: ‘Spot aan!’

Al voordat de Kinderboekenweek goed en wel is begonnen, was er de afgelopen weken al volop belangstelling voor het lezen en dan specifieker: de leesvaardigheid. Want daar gaat het nog steeds niet goed mee. Nee, het gaat eigenlijk steeds slechter. Uit onderzoek blijkt namelijk dat de leesvaardigheid van Nederlandse 15-jarigen weer is gedaald. Als vader van twee puberkinderen vind ik dat een kwalijke zaak, maar ook als kinderboekenschrijver.

Een paar weken terug leverde ik mijn nieuwste boek in bij de uitgeverij. Het is mijn vierde en ik hoop natuurlijk dat veel kinderen het gaan lezen. Over mijn doelgroep maak ik me voorlopig niet al te veel zorgen. Mijn boeken zijn bedoeld voor kinderen in de laatste klassen van de basisschool, zeg maar vanaf een jaar of tien. Op die leeftijd gaat het met lezen over het algemeen nog goed en halen vrijwel alle leerlingen het beoogde niveau. Het gaat eigenlijk pas mis op de middelbare school. In de leeftijd tussen de 12 en 25 jaar komt er blijkbaar een dip in. De jeugd kan zich niet meer concentreren.

Toch roepen de onderwijsbonden op om niet meteen te reageren. ‘Niet direct nieuwe maatregelen,’ is het devies. Ze beweren dat er al is ingegrepen, maar dat de resultaten nog niet zichtbaar zijn. Ik ben benieuwd, maar mijn broek zakt wel een beetje af bij het horen van deze reactie. Aan de andere kant begrijp ik ook dat leraren het al zwaar genoeg hebben met allerlei administratieve rompslomp. Natuurlijk willen ze wel tijd voor lezen vrijmaken, maar dat gaat vaak niet.

Toch zit het probleem niet alleen in de hoeveelheid tijd die erin leesonderwijs wordt gestoken. Volgens mij moeten we ons afvragen hoe we het leesplezier terugkrijgen. Jongeren vinden het simpelweg niet leuk een boek te pakken. Dat moet veranderen. Hoe? Tja, dat is dus de volgende stap, maar die moeten we wel willen zetten.