Vroeger kostte het nog een knaak om te kijken bij het eerste elftal van mijn club Veerse Boys en was een biertje in de kantine anderhalve gulden. Samen met een patatje mayo voor een piek zat je zo zat als een pier te toepen met vrienden. Het grootste maatschappelijke probleem op straat was destijds hondenpoep. Of dat nou in de goot moest of op de stoep mocht. Hilbert van der Duim had het een keer onder zijn schaats – of was dat vogelpoep? Ik reed met de Opel Kadett van mijn broer door heel Brabant. Kenteken GB-52-KH: Grote Borsten 52 Kim Holland. Daarna heb ik nog een tijdje Dikke Lul 3 BieR gereden. Makkelijk te onthouden. We betaalden destijds omgerekend krap een euro voor een litertje benzine.
Hoe anders is de wereld nu. Binnenkort betalen we aan de pomp drie euro per liter. Drie euro! Waar gaat dit in godsnaam heen? Maar het meest fascinerende is niet eens die diefstal aan de pomp, het is ons gedrag. Wij, het collectief krankzinnig verklaarde Nederlandse volk, maken ons namelijk massaal druk over totaal onbenullige zaken. Het internet raakt de afgelopen dagen bijvoorbeeld niet uitgepraat over hoogleraar Marcel van der Heijden. Die man won de satirische Ig Nobelprijs omdat hij met duizenden vrijwilligers katoenen onderbroeken heeft begraven om de kwaliteit van de bodem te testen. We staan massaal slipjes te begraven in de achtertuin.
En natuurlijk was er de hysterische ophef in de podcast Grenzeloos Gebabbel. Daar verkondigde de kersvers tot de islam bekeerde Donny Roelvink met een strak gezicht dat zijn toekomstige vrouw of vriendin van hem absoluut niet meer met een mannelijke personal trainer mag sporten. Een harde no-go! Donny legt zijn vriendin tegenwoordig zo ongeveer alles op de menukaart uit, deelt vermanende waarschuwingen uit en verbiedt haar zowat over straat te gaan. Heel Nederland over de zeik, talkshows vol, Kamervragen in de maak.
Maar ondertussen zijn we zelf pas écht knettergek. We slikken die drie euro per liter als makke schapen. Vroeger, toen de benzine boven de gulden steeg, moesten pomphouders nog stickers met een ‘1’ op de ruiten plakken omdat de cijferrollen het niet aankonden. Het hele land was in rep en roer! Nu draait de cijferrol voor de euro's harder dan de teller voor de liters, en we sjezen er gewoon met de navigatie achteraan. Onze bruggen, viaducten en dijken vallen van ellende uit elkaar, maar de overheid liegt ons voor en wijst naar de EU.
Mijn dringende advies? We moeten ons massaal gaan gedragen als de nieuwe vriendin van Donny Roelvink: we moeten onszelf vanaf morgen simpelweg keihard laten verbieden om überhaupt nog te tanken. En als de pompbediende dan vraagt of we de tank nog vol willen gooien met die dure peut, dan roepen we gewoon heel hard in zijn gezicht: ‘Nee, ik hoef niet, ik sport vanaf nu alleen nog maar onder toezicht van Donny!’ Dan blijft de kofferbak tenminste brandschoon en de portemonnee heel efficiënt dicht. We blijven lachen, maar wel met een lege tank.