Tekst: Gerard Sanberg Foto’s: Gert-Jan Remmers/Nononsens

Et Schrèèfatteljee – wès dè na wir? Maakt u zich geen zorgen, de rest van dit artikel gaat in gewoon Nederlands. In het schrijfatelier, een ruimte in de LocHal met een plafond dat geheel uit boeken bestaat, komt elke maand een aantal ’schrijvers-in-Tilburgs-dialect’ bij elkaar. Mensen dus, die verhalen en/of gedichten schrijven in het plaatselijke dialect. Ze gaan daar overigens niet zitten schrijven, maar ze lezen hun verhalen of gedichten hardop voor. De anderen luisteren en geven commentaar. In Stadsnieuws staat ook iedere week een schrijfsel van één van de deelnemers.

Meer dan honderd fouten

Wilma Robben, geboren in Tilburg maar tegenwoordig woonachtig in Goirle en dochter van de legendarische ’Cees prent-van-de-week Robben’ (ook wekelijks in Stadsnieuws te bewonderen), vertelt er enthousiast over: “Ik heb ooit meegedaan aan het ’Grôot Dikteej van de Tilburgse Taol’ en scoorde tot mijn verbazing meer dan honderd fouten. Pft, dat viel tegen. Om daar iets aan te doen ben ik het Taolklasje gaan volgen. Nicole de Jong gaf daar les in de Tilburgse taal, de spelling vooral natuurlijk. Nou, dat hielp. In 2018 behaalde ik de tweede plaats bij dat dictee!”

Tilburgs schrijven

Als je les kunt geven en krijgen in de Tilburgse taal, dan is er dus een officiële spelling? Wilma: “Nou, dat is ingewikkelder. Het meeste werk daaraan is verricht door Wil Sterenborg zaliger, hij heeft met zijn virtuoze taalgevoel en dialectkennis de spelling van het Tilburgs gesystematiseerd en er een consistent geheel van gemaakt. Dus daar varen ze op, bij het dictee.” Het is dus iets dat je echt kunt leren, Tilburgs schrijven? “Ja, net zoals je kunt leren om foutloos Nederlands te schrijven. Toen ik het eenmaal beheerste wilde ik het onderhouden en daarbij kwam Et Schrèèfatteljee om de hoek kijken. Dat leek me een goede gelegenheid om die vaardigheid bij te houden.”

‘Van onzen ouwer’

Elk jaar wordt de Willem Ivensprijs toegekend aan een verhaal en een gedicht in Brabants dialect. Dit jaar was het thema ‘Van onzen Ouwer’. En jawel, Wilma Robben was de trotse winnaar van de keramieken haan, die verbonden is aan deze verkiezing. Haar verhaal over de drie generaties in haar ouderlijk huis, staat dan ook prominent in het Brabants Boekske 2026. Wilma: “De feiten kloppen wel hoor, maar het is evengoed fictie. Ach, het dialect is mij lief, echt immaterieel cultureel erfgoed. Een uitdrukking als ’klènpielekesweer’, prachtig toch? En grappig bovendien!”