Een bijzondere foto van de fotograaf Lambach die werkte voor de gemeente Tilburg en vaak foto’s nam van gebouwen die op de nominatie stonden om gesloopt te worden. We zien hier Café de Watertoren, Bredaseweg 206-208 op de hoek met de Diepenstraat en schuin tegenover de Watertoren. Het café bestond al sinds de jaren '30 en lag natuurlijk vlak achter de Kromhoutkazerne.

Door John Geerts/Tilburgers.nl

Er is weinig bekend van het café. In het Groot Tilburgs Horecaboek van Patrick Verbunt staat vermeldt dat van de jaren dertig tot 1960 Nieske van Hest de uitbater was. Hij werk ook wel de ‘Duivenmelker’ genoemd. Van 1960 tot de sloop eind jaren zeventig was mevrouw de Wit de eigenaar.

Op 1 februari 1963 vinden we de volgende aankondiging in de Tilburgse Koerier: “In café ‘De Watertoren’ aan de Bredaseweg werd dezer dagen de biljartvereniging ‘De Watertorenspelers’ heropgericht. Vijftien leden traden toe. Lange tijd was de activiteit van de spelers nihil geweest doch nu de (nieuwe) kastelein er zijn schouders heeft ondergezet hoopt men weer een glorievol tijdperk tegemoet te gaan.” Na sluiting van het café verhuisde de biljartvereniging naar een nieuw café op de hoek van de Regenboogstraat en Watertorenstraat.

Schoonzoon

Iedje Meesters vertelt in het voornoemde boek het volgende verhaal: "Het zal ongeveer in 1976 zijn geweest. Als er in het centrum van Tilburg niets meer te doen was dan gingen we naar Café De Watertoren. Hoe de kastelein heette dat weet ik niet meer, volgens mij was hij de schoonzoon van de eigenaresse. Als zijn schoonmoeder en zijn vrouw naar bed waren, dan kwam hij goed los. Er volgden dan heel wat rondjes van de zaak. Bleef er een plaat hangen, dan gooide hij er een aantal borrels jonge jenever over. Beste remedie volgens hem. Kwam er op het laatste moment nog een onbekende klant binnen die per sé koffie wilde, dan vroeg hij verschillende keren of die persoon dat wel zeker wist. Dan kon je er zeker van zijn dat er wat zeepsop bij zat. Als je een taxi wilde bellen dan vroeg hij wat voor taxi je wilde, een witte of een zwarte. En als er niet de kleur kwam die je gevraagd had, werd de taxichauffeur weggestuurd. Hij heeft ooit een klant een steen gegeven of hij de buitenverlichting uit wilde gooien want er reed politie rond, en ja hoor, natuurlijk gooide die klant de verlichting kapot. Dan kwam het afrekenen. Hij had een standaardbedrag van vijf gulden... Dit is niet een afspiegeling van één avondje in het café de Watertoren maar zoals het daar meestal toe ging. Namen ken ik niet meer, maar ik weet wel dat ik het verschrikkelijk vond dat die kroeg gesloten werd.”

Sloop

Na de sloop kwamen er huizen op de plek. De originele kasteleins woning aan de Bredaseweg (nummer 208) bleef staan. De huizen die in de Diepenstraat gebouwd werden hebben daarom allemaal een huisnummer van de Bredaseweg, van 208a tot en met 208h.