Emina Curic groeide op in Bosnië-Herzegovina en studeerde voedingsmiddelentechnologie in Sarajevo. Tijdens haar studie ontmoette ze Damir, een Nederlander met Bosnische roots. Deze liefde bracht haar in 2018 naar Nederland. Al na 29 dagen kreeg ze een visum: haar opleiding en ervaring waren hier meer dan welkom! Bij de Nederlandse ambassade behaalde ze direct taalniveau A1, maar voor echte inburgering wilde ze méér. Zo vond ze haar weg naar Feniks, waar taalondersteuner Linda haar begeleidde.

Tekst: Veerle Slegers

“Mijn man is als baby gevlucht voor de Joegoslavische burgeroorlog. Hij is meer Nederlands dan Bosnisch, maar voor mij was alles nieuw. Via het Taalhuis op het Wagnerplein werd ik doorgestuurd naar Feniks. We leefden toen van alleen Damir’s salaris en taalcursussen zijn duur. De mevrouw van het Taalhuis belde met Mo van Feniks. Hij vroeg mij direct aan de telefoon – doodeng, want spreken in een vreemde taal geeft extra spanning.”

Op 5 december, haar eerste Sinterklaas in Nederland, had Emina haar intakegesprek bij Feniks. Mo en Linda vertelden haar dat ze al bijna op niveau A2 zat, maar Emina wilde verder groeien. “Linda gaf me niet alleen les; ze nam me mee naar de LocHal en andere plekken. Zo leerde ik Tilburg écht kennen. Een jaar lang kwam ik elke dinsdag twee uur bij haar. We praatten over alles.”

Muziek met je kind

Emina mocht via Feniks ook deelnemen aan 'Muziek met je Kind' samen met haar dochter. Toen Linda zag dat ze op de fiets kwam zonder goede bescherming, regelde ze een paraplu en handschoenen. “Dat maakte zo’n indruk. Het was zorgzaamheid die ik niet gewend was.” Toen Emina een baan vond, stopten de lessen. Na de geboorte van haar tweede kind wilde ze graag terug voor verdere ondersteuning, maar er was op dat moment geen plek. Toch bleef ze contact houden met Linda. Dankzij haar kwam Emina bij het Taalrondje, waar ze met steeds andere mensen Nederlands oefende. Een jaar lang deed ze mee, en ze bleef koffie drinken en bijpraten.

Feniks bleek voor Emina belangrijk in het vinden van haar plek in Tilburg. Intussen woont ze met haar man en drie kinderen in een fijn huis in Tilburg-Noord en werkt ze 32 uur bij een groot bedrijf. “Ik werd niet alleen verliefd op mijn man, maar ook op Nederland. Hier zijn gezondheid en veiligheid vanzelfsprekender dan in Bosnië. Het systeem werkt goed.”

Snel tevreden

Wat haar opvalt aan Nederlanders? “Ze genieten van kleine dingen en zijn snel tevreden. Ze zijn efficiënt: als je iets afspreekt, gebeurt het. Dat past bij mij, want ik hou van structuur.” Tijdens haar inburgeringsceremonie sprak ze, buiten haar comfortzone, voor de zaal: ‘Ik hou van Nederland en ik hoop dat Nederland ook van mij houdt.’ Het was een emotioneel moment. Toch merkt ze dat Nederlanders soms onderschatten hoe zwaar opnieuw beginnen is. “Ik werk hard, draag bij, en ik pik niemand iets af. Ik voel me inmiddels Nederlands én Bosnisch. Dat kan naast elkaar bestaan. Een mens kan meer dingen tegelijk zijn.”

Feniks is één van de organisaties van Menss. Menss biedt trajecten aan op het gebied van coaching, (begeleid) vrijwilligerswerk en activiteiten. Meer weten? Kijk dan op: www.mensstilburg.nl