We zitten in de ruime hal van wijkcentrum Zuiderkwartier en Marc ( Volkel, 1973) kijkt schattend om zich heen: “Nu is het vakantie en rustig, maar normaal gesproken is het druk hier. Dit is veel meer dan alleen een wijkcentrum, er zit bijvoorbeeld ook een basisschool in. Dus het krioelt hier vaak van het volk, alles door elkaar, jong en oud. Veel kabaal en gezelligheid.”

Tekst; Gerard Sanberg

Foto’s: Gert-JaN Remmers/Nononsens fotografie

MetSiem, de organisatie waar Marc voor werkt, heeft hier ook een kantoortje (“Ja, bovenin”), maar daar is hij niet vaak: “Nee, ik ben heel veel op pad. Cliënten thuis bezoeken of met ze mee op pad naar afspraken bij instanties. Ambulante begeleiding heet dat.”

De juiste hulp vinden

Marc woont al weer 28 jaar in Tilburg, maar het duurde even voor hij zijn draai - als sociaal werker - gevonden had. “Wat ik allemaal gedaan heb? Dat is nogal wat. Ik heb bij Fontys Bedrijfsmanagement gestudeerd en ben toen, lang verhaal kort, bij Interpolis gaan werken. Maar noch die opleiding noch dat werk sloten aan bij wat ik leuk vond. Tenslotte kwam ik terecht bij de gemeente, op sociale zaken.” Bij de gemeente ondersteunde Marc cliënten van de sociale dienst, uitkeringsgerechtigden dus. Daar leerde hij een belangrijke les: “Er is heel veel hulp in Nederland, maar als je hulp nodig hebt is het niet zo makkelijk die te vinden. Dus ik ging mensen helpen om te snappen hoe het systeem werkt, zodat het systeem vóór hun ging werken. ”

Het tempo van de cliënt

“Hier in de wijk spelen veel sociale problemen. Vereenzaming, vervuiling, psychische problemen, psychoses, isolement, verslaving, hoarding oftewel verzamelwoede. Burn out. Mensen die na een herseninfarct in de problemen komen. En ook bijvoorbeeld mensen met een licht verstandelijke beperking. Het gaat er bij hulp eigenlijk steeds om dat je aanpak overeenkomt met het tempo dat past bij de cliënt.” Heel nadrukkelijk: “Je moet het niet overnemen, vertragen is vaak beter. Dat ze zich weer meester voelen van hun eigen situatie. Mensen kunnen vaak meer dan ze zelf denken. Als ze dat ontdekken, dan geeft dat mij veel voldoening. Ja! Mensen die afgeschreven leken, krabbelen na een half jaar weer op! Dat is het mooiste wat er is”

Het Zuiderkwartier

In het Zuiderkwartier zitten veel zorgaanbieders onder één dak, dat vergemakkelijkt de toegang. Marc is daar wel over te spreken: “Dat is indertijd een goed besluit geweest van de gemeente. Je krijgt korte lijntjes en je legt de beslissingen over hoe het geld besteed wordt, laag in de organisatie, bij de mensen die weten wat er in de praktijk speelt. Dat werkt!”