Theo van Iersel

Tis wè, agge op oewe verjòrdag et Stadsnieuws durkèkt èn ge zieter dan en stukske Tilburgse taol in staon dègge zèlf geschreeven hèt.

Et komt, aster oover ötgao, wèl goed èùt. Want dan kunde iederêen van oew femielie die diejen dag langskomt -èn die gin Stadsnieuws krèègt- oew èègeste verhòltje laote leeze in onze schôone Tilburgse taol. Want ge kunt wèl vertèllen dègget zon schôon tòltje vènt èn dègget zo tòf vènt ommet te schrèève, der zènner aaltij bè diejet nie gelêûve zonder dèsset gezien hèbbe.

Ènt schonste van alles is, agge dan vraogt ommet es vur te leeze, zitte ze meej dere mond vol taande èn roepen: ‘Nèè, dè kannek nie, dè hèk allang niemer gedaon’.

Et mòkt mèn nie èùt, want ik blèèf tòch int Tilburgs schrèève.