Anderhalf jaar geleden maakte Maaike, de moeder van Simone uit Tilburg (inmiddels 16 jaar, leerling van De Nieuwste School, 5 havo), een einde aan haar leven. Onvoorzien en onverwacht. Simone: “De eerste tijd is er volop aandacht. Iedereen heeft het erover. Maar daarna, als de crematie voorbij is, dan stopt het. Voor de omstanders gaat het leven gewoon door en er wordt niet meer over gepraat. Dat was een nare ervaring.”

Tekst: Gerard Sanberg

Foto’s: Gert-Jan Remmers/Nononsens

Het gesprek vindt plaats in het Kunstlokaal van De Nieuwste School op Stappegoor. Simone Trouw is er samen met klasgenoot Gijs Peters (ook 16 jaar): samen deden ze een eindexamenproject over ‘Praten over zelfdoding’. Docente Hilde van Hoogstraten die hen begeleidde is aanwezig bij het gesprek dat eerst even gaat over hoe het project te benoemen: profielwerkstuk (officiële term) of meesterproef (zo noemt De Nieuwste School het). We houden het op ‘examenproject’.

Mijn leven stond stil

Gijs: “Onze onderzoeksvraag was het meer bespreekbaar maken van zelfdoding. We willen het als het ware normaliseren. Het is nu echt taboe, de reactie die je krijgt als je het erover hebt is ‘wow heftig’. Maar vaak niet meer dan dat. Het is een gevoelig onderwerp, het gebeurt niet vaak in je eigen omgeving.” Simone: “In Nederland gebeurt het meer dan 1800 keer per jaar. Dat is veel!” En het gaat jullie niet om euthanasie? “Nee, dat is een heel ander onderwerp. Wij hebben het over zelfdoding als gevolg van een depressie, dus als probleem van mentale gezondheid. Dood is sowieso een moeilijk onderwerp en bij zelfdoding is het onverwacht. Wat ik al zei, de eerste periode is er volop aandacht, maar daarna loopt snel terug. Alleen, mijn leven stond stil.”

#Check je naasten

Simone voelde zich eenzaam, het leek alsof iedereen het al vergeten was. Mensen informeerden nog wel hoe het ging, maar oppervlakkig. Niemand durfde het gesprek aan. Klasgenoot Gijs gelukkig wel: “Met hem kon ik erover praten, hij ging er echt op in. En toen we een onderwerp zochten voor het examenwerkstuk, kwamen we hier op: proberen het praten over zelfdoding te vergemakkelijken.” Gijs: “We moeten het verslag nog afronden. We hebben een website gemaakt en posters, die willen we ophangen in de openbare ruimte. De hashtag is #check je naasten.” Het project viel onder het vak ‘kunst’ en de zorgvuldige vormgeving van posters en website hoorde er natuurlijk bij.

Hoe ze was…

Aan het einde van het gesprek rest de vraag, hoe die noodlottige gebeurtenis Simone heeft beïnvloed. Simone: “Het heeft me veranderd. De Simone van vóór 2024 is een andere dan de Simone nu.” Denk je nog vaak aan Maaike? “Ja, dat wel ja. Aan hoe ze was.”

Simone en Gijs presenteren hun project op 10 februari, samen met de andere meesterproeven. Op school. Voor iedereen toegankelijk.