Connie van Kerkoerle laat carnaval ook dit jaar niet aan haar neus voorbij gaan. Ondanks de beperkingen die de ziekte COPD haar opleggen maakt ze er het beste van!

Connie was altijd in beweging. Als actieve onderneemster in het hart van Tilburg kende iedereen haar. En tijdens carnaval? Dan was ze ook niet te missen. Zo deed ze ook jarenlang mee aan D'n Opstoet. Maar toen de diagnose COPD kwam, voelde het alsof iemand ineens de muziek zachter zette: "Traplopen werd een uitdaging. Lange dagen kosten meer energie. Even leek het alsof mijn wereld kleiner werd."

Zichtbaar zijn

Maar Connie is geen vrouw die zich laat wegzetten: "In plaats van thuis te blijven, besloot ze zichtbaar te zijn. Letterlijk. Ook met carnaval. Ze versierde haar rollator met blauwe veren, zette een felblauwe hoed op, droeg een boa in dezelfde kleur en hing een bord boven zich met de tekst: 'We blèève gewoon dur ademe'."

Gezonde eigenwijsheid

Daar stond ze. Trots. Rechtop. Knipogend van achter haar blauwe bril. Ja, ze had zuurstof nodig. Ja, haar tempo was anders dan vroeger. Maar haar humor? Haar karakter? Haar Tilburgse carnavalsziel? Die waren springlevend. De foto zegt alles. Geen zielige blik. Geen slachtofferrol. Alleen kracht, creativiteit en een beetje gezonde eigenwijsheid. Connie leerde dat leven met COPD voor haar niet betekent dat je moet stoppen met leven: "Het betekent aanpassen. Je energie verdelen. Rust nemen zonder je schuldig te voelen. Hulp accepteren zonder je waarde te verliezen. Soms is er frustratie. Soms verdriet. Dat mag. Maar depressief worden? Nee. Niet als je elke dag iets kunt vinden om voor te glimlachen."

En als je haar daar zo ziet staan - tussen de blauwe veren, met dat bord boven haar hoofd - dan begrijp je het meteen: haar longen bepalen misschien haar ademhaling, maar Connie bepaalt haar leven. En in Kruikenstad weten ze het zeker: 'zij blèèft gewoon dur ademe'! �