Hans Smolders stapt uit de Tilburgse politiek. Alle stress en frustratie vanwege het feit dat Lijst Smolders Tilburg na de gemeenteraadsverkiezingen van afgelopen maart opnieuw niet in het college van B. en W. terechtkwam, spelen zijn gezondheid parten. En dan is er maar één uitweg: stoppen. En dat doet hij dus (mede op aandringen van zijn naasten), met pijn in het hart maar met opgeheven hoofd.

Door Ron van Kuijk

Voor Tilburg betekent het afscheid van Hans Smolders het einde van een tijdperk. De markante politicus, die sinds 2006 een stempel drukte op de lokale politiek, ziet zich genoodzaakt een stap terug te doen. “Mijn lichaam protesteert. Eerst denk je: het zal wel overgaan want dat ging het eerder ook, maar het gaat niet over,” vertelt Smolders openhartig. “Slapeloosheid, stressklachten… het begint structureel te worden. Dan blijft er maar één optie over: stoppen. Ik ga mijn gezondheid niet op het spel zetten.”

De directe aanleiding ligt bij de recente coalitievorming, waarin zijn partij opnieuw buiten de boot viel. Voor de vijfde keer. “Die machteloosheid grijpt me naar de keel,” aldus Smolders. “Ik wist dat het moeilijk zou worden, maar toen we afgelopen maart voor de tweede keer de grootste werden (nadat we de andere drie keer ook al groot waren), begon ik toch te denken: misschien kan het wel. Ik heb in die onderhandelingen echt alles gegeven, ben ver gegaan in compromissen. Maar het mocht niet zo zijn. D66 lag uiteindelijk toch weer dwars en de VVD en het CDA wilden D66 niet inruilen voor Lokaal Tilburg en 50PLUS.”

Ideologische machtsstrijd

Volgens Smolders is er geen sprake van persoonlijke animositeit, maar van een bredere politieke strijd. “Het is in mijn beleving geen persoonlijke kwestie, het is een ideologische machtsstrijd. Door mij uit te schakelen, kunnen partijen als D66 makkelijker hun koers bepalen en anderen daarin meetrekken. Dan zit ik in de weg.”

Die teleurstelling heeft diepe sporen nagelaten. “Ik zat juist weer in een goede flow. Het laatste halfjaar voelde ik me sterk, had ik weer energie. Maar na die stukgelopen onderhandelingen begon het te malen. Eerst denk je: het zakt wel weg. Maar het werd alleen maar erger. Dan weet je: dit gaat niet goed.”

De druk van twintig jaar politiek werk speelt daarbij een belangrijke rol. Sinds de moord op Pim Fortuyn in 2002, die Smolders van dichtbij meemaakte en waarbij hij de achtervolging inzette op dader Volkert van der G. , stortte hij zich vanaf 2006 vol in de Tilburgse politiek. “Vanaf 2006 heb ik daar enorm veel energie in gestopt. Met de LST hebben we laten zien dat je als oppositie echt iets kunt bereiken. Als beginnend raadslid twee wethouders en een burgemeester laten vertrekken, puur op inhoud. Daar ben ik nog steeds trots op.”

Noodrem

Tegelijkertijd erkent hij dat die gedrevenheid ook een keerzijde heeft. “Ik leg de lat altijd heel hoog. Dat heeft me ver gebracht, maar het brengt ook risico’s met zich mee. Ik dacht altijd: wie krijgt mij kapot? Maar nu voel ik: mijn lichaam trekt aan de noodrem.”

Zijn besluit om te stoppen komt niet alleen van hemzelf. “Mijn vrouw en kinderen zeggen al langer: pap, dit is niet goed voor je. Die hebben me altijd mijn gang laten gaan, maar nu zeggen ze: het is genoeg geweest. En ze hebben gelijk.”

Smolders benadrukt dat zijn vertrek definitief is. “Ik ga niks meer doen in de politiek. Je zult me daar niet meer horen. Ik moet afstand nemen, anders kom ik er niet meer bovenop.”

Toch kijkt hij met trots terug op wat hij heeft bereikt. Hij somt tal van dossiers op waarin hij aantoonbaar het verschil maakte voor Tilburg: van de al gememoreerde rel rond het Adje-theater tot verkeersveiligheid en parkeerbeleid tot het tegenhouden van projecten en het beschermen van erfgoed. “Ook in de oppositie kun je veel doen. Kleine dingen, maar wel belangrijk voor mensen. Dat is altijd mijn kracht geweest.”

Die kracht lag volgens hem vooral in het contact met de stad. “Ik stond dicht bij de mensen in de wijken. Daar kon ik echt iets betekenen. Als ze slim waren geweest, hadden de andere partijen daar gebruik van gemaakt. Maar nee: Hansie moest buiten de deur worden gehouden.”

Belang van Tilburg

Zijn vertrek betekent niet dat zijn politieke gedachtegoed verdwijnt. De partij Lijst Smolders Tilburg (LST) zal doorgaan onder een nieuwe naam. “Het wordt nu ‘Belang van Tilburg’. Dat dekt de lading beter. En dan hoop ik dat die partij in de toekomst wel de kans krijgt om mee te besturen. Het moet gaan om de stad, niet om Den Haag of om ideologieën.”

Voor zichzelf ziet Smolders een andere toekomst, al is die nog niet concreet ingevuld. “Eerst herstellen. Wandelen, fietsen, tijd met mijn gezin en kleinkind. Daarna zie ik wel wat er op mijn pad komt. Iets maatschappelijks misschien, maar geen politiek meer.”

Het loslaten van twintig jaar inzet zal niet eenvoudig zijn, beseft hij. “Het zit in mijn systeem. Maar ik moet wel. Ik moet echt afstand nemen. Ik ben moe gestreden. Mijn gezondheid gaat voor. Dit is de enige juiste keuze.”