Twee jaar geleden sloot de Tilburgse shorttracker Friso Emons een interview met deze krant af met de woorden: “Het is een kwestie van tijd voordat het kwartje de goede kant op valt. Hopelijk gaat dat gebeuren op de Spelen van 2026.” Begin januari was het moment daar: zijn selectie voor de Olympische Spelen in Milaan is een feit.

Door Theo van Etten

Helemaal vanzelf ging dat niet. Vorig seizoen kampte hij met mentale problemen, die ook dit jaar nog hun tol eisten. De prestaties werden minder en Friso werd niet geselecteerd voor de World Tours. Hierdoor verloor hij ook zijn A-status, waardoor hij zelf aan de nodige financiële middelen moest zien te komen.

“Die periode is gelukkig voorbij, maar door al die perikelen had ik een heel jaar geen internationale wedstrijden gereden. Nadat ik weer terugkeerde, verraste het mij hoe snel ik weer kon aanhaken, het ritme kon oppakken en de juiste keuzes maakte tijdens de wedstrijden. Bij die eerste wereldbekerwedstrijd werd ik achtste, dat was een mooi resultaat. Ik merkte dat ik de afgelopen jaren fysiek sterker ben geworden en tactisch slimmer. Shorttrack is wat dat betreft een echte ervaringssport.”

De afgelopen jaren was Friso een vaste waarde in het aflossingsteam en eind november valt alles op zijn plek. Tijdens de laatste wereldbeker in Dordrecht wint Emons de B-finale 1500 meter en verovert hij samen met zijn schaatsmaten goud op de relay. Toch komt het verlossende telefoontje pas op 5 januari.

“Je gaat mee naar Milaan, dat is het enige wat ik wilde horen. Natuurlijk rekende ik erop, maar … Vergelijk het maar met de uitslag van je schoolexamen. In de tussentijd moet je gewoon je dingen blijven doen. In de basis is dat hard schaatsen, daar hield ik me dus aan vast.”

Medaillekansen

Een Olympisch jaar is anders dan alle andere en kent volgens Emons een heel andere spanning: "Er niet mee bezig zijn, is simpelweg onmogelijk. Voor ons zijn de Spelen het hoogst haalbare. Iedereen wil daar op zijn best zijn, ik dus ook. Met onze relay-ploegen (mannen, vrouwen en mix, red.) hebben we medaillekansen. Jens van ’t Wout en Xandra Velzeboer zijn individueel ook medaillekandidaten. En wie weet is er dan een uitschieter van iemand die je niet direct verwacht. Ja, dat zou ik zelf ook kunnen zijn. Als ik eenmaal in de finale sta, is alles mogelijk.”

Maar eerst is er nog het EK in Tilburg, dit weekend. Na brons op de 1500 meter in 2023 en zilver (of had het eigenlijk goud moeten zijn?) in 2024, lijkt het tijd te worden voor een gouden individuele medaille. “Naar het EK kijk ik heel erg uit. Het IJssportcentrum voelt nog altijd als mijn thuisbaan. Ooit begon het hier voor mij en droomde ik ervan om op deze baan medailles te halen. Dat die kans er nu is, maakt het voor mij zelfs een beetje nostalgisch. Ik hoop in de A-finale mee te strijden om de medailles. En uiteraard gaan we met de relay-ploeg ook weer voor goud.”

Naar verwachting start Friso tijdens het Olympisch shorttracktoernooi op de 1500 meter en de relay. Hopelijk vinden we hem straks terug op de hoogste trede. Waar hij zelf het meest naar uitkijkt? “Onderdeel uitmaken van Team NL en zowel individueel als met het team mijn beste prestatie te leveren.”

Het EK shorttrack vindt plaats van 16 tot en met 18 januari in IJssportcentrum Tilburg.