Ruim dertig jaar geleden beleefde de Tilburgse zaalvoetbalvereniging Bunga Melati zijn absolute hoogtijdagen. Vanaf het midden van de jaren negentig regende het namelijk prijzen in Tilburg. De club werd landskampioen in 1995, 1996, 1997en 1999, won bekers en groeide uit tot een begrip in het Nederlandse zaalvoetbal. Uiteindelijk bleek topzaalvoetbal financieel steeds moeilijker rond te krijgen en kwam er een einde aan het succesverhaal. Maar als voormalig voorzitter Jack Maes (81) en pr-man John Maes (71) samen terugblikken op die jaren, overheersen vooral de prachtige herinneringen aan een tijd waarin Bunga Melati niet alleen Nederland veroverde, maar zelfs de wereld over trok.

Door Ron van Kuijk

“Dat waren fantastische jaren", vertelt Jack Maes. "Wij waren een amateurclub, maar we deden dingen die eigenlijk helemaal niet bij een amateurclub pasten. We speelden tegen professionele teams uit heel Europa en zelfs daarbuiten. Als je nu terugkijkt, dan is het bijna niet te geloven wat we allemaal hebben meegemaakt.”

Een van de absolute hoogtepunten was de deelname aan het WK voor clubteams in Brazilië in 1997. Daar trof Bunga Melati grootmachten als FC Barcelona, Dinamo Moskou, Boca Juniors, Peñarol en Inter Ulbra.

“Dat was eigenlijk een onofficieel wereldkampioenschap voor clubteams", vertelt John Maes. "Alle clubs waar wij tegen speelden waren volledig professioneel. Die spelers hoefden niks anders te doen dan voetballen. En dan kwamen wij daar aan met jongens die daarnaast gewoon werkten en soms ook nog op het veld voetbalden. Dat begrepen ze in Brazilië helemaal niet.”

De Tilburgers maakten direct indruk door in de openingswedstrijd te winnen van gastheer Inter Ulbra. “De dag na die wedstrijd hadden we vrij en wilden we naar het zwembad gaan", lacht John. "Maar bij de ingang stond ineens de complete Braziliaanse pers op ons te wachten. Ze stonden Hennie Lettinck te interviewen. Toen vertelde Hennie doodleuk dat hij bloemenverkoper was in Utrecht. Die journalisten snapten daar werkelijk niets van. Voor hen waren wij een soort wonder.”

De beste van de wereld

Het toernooi leverde ook een onvergetelijk verhaal op rond John de Bever, destijds nog vooral bekend als zaalvoetballer en nog niet als volkszanger. “John speelde daar geweldig", zegt Jack. "Hij was in de eerste wedstrijd al één van de uitblinkers. Uiteindelijk werd hij uitgeroepen tot beste speler van het toernooi.”

Daar zat volgens de gebroeders Maes ook nog een bijzonder verhaal achter. "Vanaf de eerste wedstrijd liep hij al te roepen dat hij bovenaan stond in een fictief klassement van beste spelers", lacht John. "Na elke wedstrijd liep hij mee als ik de uitslagen telefonisch doorgaf aan de Nederlandse pers. Dan zei hij: 'Vertel maar dat ik weer punten heb gekregen.' Dat verzon hij allemaal zelf. Het mooie was dat hij uiteindelijk echt werd uitgeroepen tot beste speler van het toernooi. Daarna riep hij overal: 'Nu ben ik de beste voetballer van de wereld.' En dat roept ‘ie nu nog."

Van Grünholz tot Nino

Bunga Melati beschikte in die jaren over een indrukwekkende selectie. Namen als Edwin Grünholz, doelman Michel Wentzel Hennie Lettinck, Joop Ludwig, Pascal Langenhuijsen en John de Bever groeiden uit tot iconen van het Nederlandse zaalvoetbal.

“Edwin Grünholz was natuurlijk een geweldige speler", zegt Jack. "Maar ook Hennie Lettinck en vele anderen hebben enorm veel betekend voor de club. We hadden een selectie met ontzettend veel kwaliteit.”

Ook de Braziliaan Nino maakte indruk in Tilburg. "John en ik zijn zelfs nog naar Barcelona geweest om Nino op te halen", vertelt Jack. "Dat zijn van die dingen die tegenwoordig bijna niet meer voorstelbaar zijn. Maar zo ging dat toen. Alles draaide om de club."

Door de successen werd Bunga Melati overal ter wereld uitgenodigd. "We zijn meerdere keren in Rusland geweest", vertelt Jack. "We hebben zelfs een toernooi gespeeld dat werd georganiseerd door een groot gasbedrijf in Siberië. Daar speelden we opnieuw tegen professionele ploegen. Wij waren eigenlijk overal de uitzondering, omdat onze spelers gewoon een baan hadden."

Ook in Hongarije boekte de Tilburgse ploeg succes. "We wonnen daar een internationaal toernooi. De beker die we daar kregen schijnt van bijzonder glas te zijn gemaakt. Dat soort herinneringen blijven bijzonder."

Eerste landstitel

Toch blijft de eerste landstitel van 1995 misschien wel de mooiste herinnering. "De eerste kampioenstitel vergeet je nooit meer", zegt Jack. "De televisie was erbij. Het zaalvoetbal kreeg in die tijd steeds meer aandacht. Bunga Melati werd veel gevolgd en dat gaf natuurlijk een enorme uitstraling."

Een van de memorabele momenten speelde zich af in Hoorn, waar John de Bever geblesseerd leek te zijn. "Het publiek bleef maar zingen: 'John de Bever doet niet mee, John de Bever doet niet mee'", lacht Jack. "Maar hij stond gewoon op het veld. Dat soort dingen maakten hem populair. Waar we ook kwamen, iedereen kende hem."

De derde helft

Niet alleen op het veld beleefde Bunga Melati gouden tijden. "De derde helft was minstens zo belangrijk als de wedstrijd zelf", zegt John lachend. "In de kantine van De Drieburcht gingen de lichten vaak pas om vier uur 's nachts uit. Zeker als John de Bever erbij was, werd het altijd één groot feest."

Bekende artiesten als Ben Cramer, Dries Roelvink en Albert West kwamen regelmatig langs bij sponsoravonden en feestavonden van de club. "John de Bever regelde van alles", vertelt Jack. "Dan zei hij tegen iedereen dat hij een artiest had geregeld. Vervolgens kwam hij bij mij vragen of ik de rekening wilde betalen. Maar dat hoorde er allemaal bij."

Honderden sponsors

Volgens John lag een belangrijk deel van het succes ook buiten het veld. "Wij waren onze tijd vooruit. We waren één van de eerste zaalvoetbalverenigingen met een eigen website. We organiseerden sponsoravonden en hadden een enorm netwerk opgebouwd."

Dat netwerk leverde indrukwekkende cijfers op. "Op een gegeven moment hebben we het geteld. Toen hadden we 112 sponsors en adverteerders. Dat was ongekend voor een zaalvoetbalclub. Via mijn werk kwam ik bij grote bedrijven terecht en daar ontstonden weer nieuwe contacten. Tegenwoordig noemen ze dat netwerken, maar wij deden dat toen eigenlijk al,” aldus Jack.

Prachtige tijd

Hoewel de club uiteindelijk de financiële strijd binnen het topzaalvoetbal niet kon blijven volhouden, kijken Jack en John vooral met trots terug. "Het was een prachtige tijd", besluit Jack. "We hebben Tilburg op de kaart gezet, zijn meerdere keren kampioen geworden, hebben tegen de grootste clubs van de wereld gespeeld en zijn op plekken geweest waar we anders nooit waren gekomen."

John knikt instemmend. "Als je alles bij elkaar optelt, dan was Bunga Melati veel meer dan alleen een zaalvoetbalclub. Het was een familie, een heel groot avontuur en daarmee een periode die niemand ons ooit meer afpakt. Dat blijft, zelfs na al die jaren."

[KADER]

Ronald Koeman miste strafschop als speler van Bunga

Dat bondscoach Ronald Koeman tijdens zijn actieve spelersloopbaan een absolute strafschopspecialist was, is genoegzaam bekend. Toch zorgde een zeldzame misser van Koeman er in een grijs verleden voor dat Bunga Melati naast de finale van een speciaal toernooi greep...

Het betrof een toernooi in de jaren '90 in Thialf Heerenveen dat plaatsvond in de winterstop met profclubs zoals SC Heerenveen, Cambuur, NAC en Sparta. Ook Bunga Melati nam deel. Het event werd georganiseerd door sportmarketingbureau Inter Football. Er werd gespeeld op een groter veld dan normaal bij zaalvoetbal en op een speciale houten vloer. Gastspelers waren onder andere Ruud van Nistelrooy en Jan Wouters. En Ronald Koeman deed dus mee bij Bunga Mealti. In de halve finale speelde Bunga met 3-3 gelijk tegen Heerenveen en daarom moesten er penalty's genomen worden. Als 'zekerheidje' liet coach Rini Kromdijk uiteraard Ronald Koeman een penalty nemen. Maar: hij mistte... en dus greep Bunga naast de finale.